Death, be not proud, though some have called thee
Mighty and dreadful, for thou art not so;
For those whom thou think’ st thou dost overthrow
Die not, poor Death, nor yet canst thou kill me.
From rest and sleep, which but thy pictures be,
Much pleasure; then from thee much more must flow,
And soonest our best men with thee do go,
Rest of their bones, and soul’s delivery.
Thou art slave to fate, chance, kings, and desperate men,
And dost with poison, war, and sickness dwell,
And poppy or charms can make us sleep as well
And better than thy stroke; why swell’ st thou then?
One short sleep past, we wake eternally
And death shall be no more; Death, thou shalt die
Θάνατε εσύ, μην είσαι αλαζόνας που κάποιοι σε αποκάλεσαν
ισχυρό και τρομερό, γιατί δεν είσαι’
γιατί εκείνοι που νομίζεις ότι σαρώνεις
δεν πεθαίνουν, φτωχέ μου Θάνατε, κι ούτε εμένα μπορείς ακόμα να σκοτώσεις.
Απ’την ξεκούραση και τον ύπνο, που δεν είν’ άλλο από δικά σου ομοιώματα,
μεγάλη ευχαρίστηση απορρέει, άρα από σένα ακόμα μεγαλύτερη
και σύντομα οι καλύτεροι άνθρωποι σε σένα θα ‘ρθουν,
να αναπαύσουν τα κόκαλα και τις ψυχές τους να λευτερώσουν.
Της μοίρας, της τύχης, των συμπτώσεων και των απελπισμένων σκλάβος είσαι,
με το δηλητήριο, τον πόλεμο και την αρρώστια κατοικείς,
όπιο και μάγια μπορούν να μας κοιμίσουν το ίδιο
και καλύτερα απ’το δικό σου πλήγμα’ τότε γιατί υπερηφανεύεσαι;
Μετά από ύπνο γλυκό, αγρυπνούμε αιώνια
και θάνατος δεν θα υπάρχει πια` Θάνατε, εσύ θα πεθάνεις!
Το σονέτο εντάσσεται στον αγγλικό ρομαντισμό και πιο συγκεκριμένα στο ρεύμα της μεταφυσικής ποίησης (metaphysical poetry) η οποία προτιμά το ασυνήθιστο, το υπερβολικό, την πρωτοτυπία που αντιτίθεται στους κανόνες της μέχρι τότε ποίησης και ενώνει το αφηρημένο με το συγκεκριμένο, το αισθησιακό με το πνευματικό, την σκέψη με την αίσθηση. Η προσέγγιση της είναι μεταφυσική-φιλοσοφική. Δεν αφόρα το υπερφυσικό αλλά μια ορθολογική και φιλοσοφική ανάλυση των συναισθημάτων. Είναι η εποχή του περάσματος από τα Middle English στα Early Modern English.
Μεταφραση: Γαλατεια
Περισσότερα... »