Thessaloniki Blogs » Sadness in her eyes » Τα καλύτερα μπλογκ της Θεσσαλονίκης με μια ματιά

Expand/Collapse

Sadness in her eyes (39)

Θεσσαλονίκη, 10.03.2010
08:20
Πρόσκληση!
» Sadness in her eyes

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 08.03.2010
07:32
Εξαργυρώνοντας αναμνήσεις
» Sadness in her eyes

Άφησα τα χείλη σου

σε κρυστάλλινο ποτήρι,
κι έριξα μέσα δυο παγωμένες αναμνήσεις
Όταν θα λιώσουν , θα χω να θυμάμαι
όσα ζήσαμε .
Κι όταν θα πιω,
θα λέει η νύχτα πως με μέθυσε
και θα γελά ξανά μαζί μου.
Εγώ στο κόκκινο
να προσκυνώ στα μάτια σου
τα ψέματα,
και συ στο διάφανο
να μου σφραγίζεις με καρφιά
τις μνήμες μου.

Μαρία Νικολάου

Θα μεθάω κάθε φορά με τα φιλιά σου
και το σώμα θα γεμίζει αναμνήσεις
θα ξυπνώ μέσα στη νύχτα
και θ’ αναζητάω τη ζεστασιά σου
μεσάνυχτα θα τάζω στο φεγγάρι
κι μ’ ασημένια κέρματα
θα εξαργυρώνω αναμνήσεις :
τα ίχνη των χαδιών σου
της αγάπης μου η φλέβα
τα υγρά μου χείλη
κι ένα σεντόνι αδειανό
νύχτα μονάχα θα ζω
με τη μυρωδιά
της φρέσκιας καμένη σάρκας
κι ένα βαλσαμωμένο όνειρο
κρεμασμένο ψηλά σαν αγχόνη

Λία Νικολαϊδη

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 06.03.2010
18:34
Φιλί-δαγκωματιά στα χείλη
» Sadness in her eyes

Φιλί-δαγκωματιά στα χείλη ,
οι αντιστάσεις μου
στους μηδέν βαθμούς κελσίου
κι εσύ εισβάλεις εντός μου
παραμερίζοντας αμφιβολίες,
αντιστάσεις ,δισταγμούς .

Ρουφάς απροκάλυπτα
το κρασί από τα χείλη μου
και βυθίζομαι
σε μια θάλασσα με χίλιους πόθους .

Δαμάζεις τους ανέμους της καρδιάς μου ,
στραγγίζεις τις βροχές της ψυχής μου
και στήνεις το θρόνο σου
εκεί στη μέση της ερήμου,
άρχοντας να διαφεντεύεις
τα στοιχεία της φύσης μου.

Κι εγώ ανίσχυρη, παραδομένη
το σκοτάδι σου ζωή ονομάζω
και ζω φορώντας τ’ αστέρια
που τόσα χρόνια μου έκρυβες .

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 26.02.2010
21:47
Λευκές σιωπές
» Sadness in her eyes

Απλώνω τους πόθους μου
στα βράχια της λογικής
να τους στεγνώσω
να τους κρύψω
να τους αρνηθώ
ύστερα τους θάβω
στο βυθό των συνειδήσεων μου.

Μα ότι θέλησα να αποφύγω
φυτρώνει έξω από το παράθυρό μου
και κρύβει το φεγγάρι
ότι θέλησα να ξεχάσω
είναι εκεί
μέσα στην γλάστρα με το γεράνι.

Απόψε αναρωτήθηκα
πως πνίγηκαν οι έρωτες
πως σταμάτησαν οι ανάσες μου
εκείνη τη νύχτα
πόσο πηχτή είναι η νύχτα
πόσο ψυχή παρέδωσα
τι να υποτάξω και
σε τι να υποταχθώ

Μπόρεσα μονάχα
να αρκεστώ σε λευκές σιωπές
και να παρακαλώ
για ένα σήμερα
αφού το αύριο μοιάζει
τόσο παράλογο
τόσο μάταιο
τόσο ανώφελο.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 21.02.2010
08:26
Χιόνι
» Sadness in her eyes

Βαρύ το χιόνι στη ψυχή
κι οι δρόμοι όλοι απροσπέλαστοι .
Όχι δε βιάστηκε να έρθει ο χειμώνας
Είναι που εκείνος δεν είναι πια εδώ
και τ΄ όνειρο χάθηκε στη πρώτη νιφάδα

Δεν είναι το χιόνι
που μου καίει τα χέρια
είναι που δεν υπάρχουν πια
καλοκαίρια ν’ αγκαλιάσω

Έτσι αρκούμαι να βλέπω
τις νιφάδες να πέφτουν
ώσπου να σκεπάσουν
και το τελευταίο φύλλο ελπίδας.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 18.02.2010
21:34
Αγκάθι στα χείλη
» Sadness in her eyes

Δε ζήτησα εγώ έρωτας να ντυθώ
μονάχα θάνατος
Γιατί τ’ αψέντι κάνει τη καρδιά
ν’ αγαπάει πιο πολύ
να πονάει πιο πολύ

Δε ζήτησα να πεθάνω στερημένη
σ’ ένα παράδεισο που δε διάλεξα
κι ας έχω χρεωθεί με τα δάκρυα
όλου του κόσμου

Μόνο που να…..
Τα όνειρα δε δείχνουν οίκτο
γι’ αυτό φοβάμαι να κοιμηθώ
γι αυτό προτιμώ
να είμαι θάνατος ανάλγητος
κι αγκάθι στα χείλη .

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 15.02.2010
07:23
Αγάπες νωπές
» Sadness in her eyes

Παρ’ ολίγο χάδι,
ίχνος φιλιού,
βλέμμα παθιασμένο .
Ύστερα μου δένεις τα μάτια
με μαύρο μαντήλι
μόνο και μόνο για ν’ ασελγήσεις
στο κορμί μου.

Μα τα μάγουλα προδίδουν ,
κι η καρδιά απειθάρχητη
βαδίζει στο ανεκπλήρωτο των εραστών .

Πως νομίζεις ότι κοκκίνισε το φεγγάρι;
Πως νομίζεις ότι έγινα αλκοολική του ονείρου
ώστε να είναι αδύνατη η διαφυγή ;
Πως νομίζεις ότι φυλακίστηκε η ελπίδα
και ακρωτηριάστηκαν οι στιγμές;

Από αγάπες νωπές και
πεθαμένες αθωότητες
από αγάπες δηλητήριο
και ριψοκίνδυνα σ’ αγαπώ,
για να μένει η
ψυχή πάντα μ’ ένα υπόλοιπο
κοιτώντας λαθραία το φεγγάρι
και να μένουν τα μάτια
πάντα καρφωμένα στο σκοτάδι
να γητεύουν όνειρα.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 12.02.2010
07:27
Σκουριά
» Sadness in her eyes

Τόσο μόνο διαρκεί το όνειρο
όσο μια ανάσα .
Ύστερα μένουν τα μάγουλα γυμνά
να ραβδώνονται από τις κραυγές
της τελευταίας νύχτας

Όχι δεν είναι το φεγγάρι
τόσο κόκκινο
είναι που η σκουριά
μου γέμισε τα μάτια.
Είναι που δεν αντέχω
τις μισές αλήθειες
και τα οξειδωμένα όνειρα.

Είναι που προτιμώ
την ομορφιά του ύπνου μου
και τις στάσιμες στιγμές
της χθεσινής νύχτας
να μπολιάζουν τη ψυχή μου.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 10.02.2010
08:41
[nt]
» Sadness in her eyes

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 06.02.2010
18:43
Ανυπαρξία
» Sadness in her eyes

Είναι αυτός ο πόνος
που δε περνάει ,
μονάχα μαθαίνεις
να ζεις μ’ αυτόν
ώσπου κάθε σου κύτταρο εθίζεται
και κάποτε σου φαίνεται απλά
αδύνατο να ζεις χωρίς πόνο.

Είναι που τ’ όνειρο
μοιάζει ανέφικτο
καθώς κάθε χρώμα
έχει ξεθωριάσει
και το μόνο χρώμα που βλέπεις
είναι το γκρι

Κι εκείνοι ακόμα
οι χτύποι της καρδιάς σου
δε χτυπούν
παρά μονάχα όταν ο πόνος
δίνει σημάδι ύπαρξης .

Τα δάκρυά σου κυλούν
στα μάγουλά σου
κι όμως δε τα νιώθεις
αισθάνεσαι μονάχα
δυο κομμάτια κρυσταλλωμένου πάγου
να σου θυμίζουν
πως δε ζεις
μονάχα υπάρχεις
και απλά περιμένεις στωικά
να έρθει η στιγμή
που ο πόνος θα είναι τόσο ανύπαρκτος
όσο κι εσύ .

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 04.02.2010
07:44
Ματωμένα δειλινά
» Sadness in her eyes

Πως μπορείς να κλείσεις
μια ζωή σ’ ένα όνειρο ;
Πώς να κρατήσεις μια ζωή
από μιαν ελπίδα
κι ύστερα να καταφεύγεις
φυγάς , κυνηγημένος
κι ίσως επικηρυγμένος
σ’ αυτό μετρώντας στάλα-στάλα
τις αντοχές σου ;

Πως μπορείς να ζήσεις
μια ζωή μέσα σ’ ένα όνειρο,
αφού κι αυτό ακόμα
σε χλευάζει , σ’ αλυσοδένει
σε προκαλεί
να το αρπάξεις και να ζήσεις
λίγο από τη μαγεία του σε μια στιγμή;

Ύστερα αξημέρωτα ακόμα ξυπνάς
κι πόνος γίνεται ατελεύτητος
κι η ψυχή γεμάτη πληγές
σε κοιτάει κατάματα
μ’ ένα αιώνιο γιατί.

Κι αφού απάντηση δε μπορείς να δώσεις ,
με βήματα αργά κι ώμους σκυμμένους
ανηφορίζεις σ’ εκείνο το ξωκλήσι
μόνο και μόνο για να κοιτάξεις
ακόμα μια φορά
ματωμένα δειλινά κι αιώνια φθινόπωρα

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 02.02.2010
08:01
Ότι μετράς
» Sadness in her eyes

Ότι μετράς λιγότερο διαρκεί
Τόσο ο πόνος
τόσο η ευτυχία
άλλο τόσο το πάθος
κι άλλο τόσο το δάκρυ

Ότι αναζητάς
είναι η σιωπή
και κάτι πεινασμένα φιλιά
μέσα στους τέσσερις τοίχους
του μυαλού σου .

Μη τον αφήνεις
να στοιχειώνει άλλο
τη τελευταία σου ελπίδα
για να ζήσεις.
Άσ' την να πεθάνει οριστικά
καθώς ντύνεις τα μάτια σου
μ’ όλη την ανυπεράσπιστη δυστυχία .

Ότι μετράς τελικά λιγότερο διαρκεί.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 25.01.2010
18:18
Πνιγμένοι πόθοι
» Sadness in her eyes

Κάποτε αναρωτήθηκα:
Τι αξίζει απ’ όλα τελικά
Το να αγαπάς και να πονάς
Ή να μην έχεις αγαπήσει ποτέ.

Κι όμως και τα δυο
το ίδιο πονάνε
τόσο που νομίζω
πως η καρδιά μου θα εκραγεί

Στου άστρου την αναλαμπή
κρατώ στις χούφτες μου τη νύχτα
μαζί μ’ όλους τους πνιγμένους μου πόθους .

-Ξέρετε! Τους έπνιξα εχθές το βράδυ
σε μια λίμνη γεμάτη νούφαρα.
Μόνος μου μάρτυρας εκείνο τ’ άστρο
που καρφώθηκε στο πέτο της ερημιάς μου.

Από τότε εκείνοι οι δρόμοι,
ανάμεσα στ’ αστέρια,
φαντάζουν τόσο σκοτεινοί , τόσο φοβεροί
που μου θυμίζουν
πως ότι αγγίζω και μ’ αγγίζει χάνεται.
Ύστερα, βρίσκομαι εκεί στο άπειρο
να κρατώ στις χούφτες μου
τους πνιγμένους μου πόθους.
Όχι! Μη ξεγελαστείτε !

Οι πόθοι πάντα ξαναζωντανεύουν τις νύχτες!

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 20.01.2010
23:28
Τις ανάσες σου ...
» Sadness in her eyes

Τις ανάσες σου θα κλέβω
λίγο-λίγο τις νύχτες σαν κοιμάσαι
για να μη ζω ζωή μισή
για να έχω ένα λόγο να υπάρχω.

Όχι ! Δεν είμαι κλέφτρα κίσσα
μόνο ζωή μισή
δε θέλω πια να ζω.
Στο κορμί σου επάνω
θέλω να κάνω όνειρα
και ταξίδια δίχως προορισμό .

Λάθος ζωή δε θέλω πια να ζω ,
μονάχα ένα ανεκπλήρωτο όνειρο ….
να υπάρχει ο ένας μέσα από τον άλλο
για να κάνω το τίποτα κάτι
και το κενό ύπαρξη....

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 18.01.2010
18:29
Το αντίτιμο
» Sadness in her eyes

Αιώνες τώρα
ανακατεύω τις στάχτες
προσπαθώντας ν’ αποκαλύψω
το πόσο απατηλός είναι ο θάνατος

Προσπαθώ ακόμα
να ξεκαρφώσω
το σκοτάδι από τ’ αστέρια
για να δω τις αληθινές μου σκοπιμότητες

Αλίμονο!
Το μόνο που βρίσκω
είναι παλιά φθαρμένα νομίσματα
μιας άλλης εποχής .
Κι όμως εγώ τα μαζεύω ένα-ένα
με συλλεκτική δεινότητα
για να τα δώσω ως αντίτιμο
στον άγγελο της ερημιάς μου σαν έρθει η ώρα.

Μεγάλο όμως το αντίτιμο
και τα νομίσματα δίχως αξία .
Έτσι συνεχίζω
ν’ ανακατεύω τις στάχτες
και να βρίσκω νομίσματα
δίχως αντίκρισμα.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 02.01.2010
09:51
«Μ’ αρέσει άμα ...
» Sadness in her eyes

«Μ’ αρέσει άμα σωπαίνεις επειδή στέκεις εκεί σαν απουσία»
Pablo Nerunda

Είναι η σιωπή απουσία
κι εσύ ξέρεις καλά πως είναι
να είσαι απών
από τις πιο ωραίες μου στιγμές.

Θάνατος είναι η σιωπή
κι εγώ ξέρω
πως είναι να πεθαίνω
λίγο-λίγο κάθε μέρα .

Στο τέλος κάθε μέρας
μονάχα η σιωπή μας μένει
κι ένα βλέμμα απόρθητο.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 23.12.2009
22:13
Ζωή σαν ρολόι
» Sadness in her eyes

Τι κι αν είναι Χριστούγεννα,
η ζωή μετριέται με τους λεπτοδείκτες
του ρολογιού

8:15 ανάσα πρώτη πρωινή
ανάσα βαθιά σαν αναστεναγμός
12 ακριβώς: δάκρυ στα μάγουλα
παγωμένο
17:30 μάσκα κέρινη στα χέρια κουβαλάς
σου καίει τα χέρια
23:15 η ώρα που τα όνειρα ζωντανεύουν
οι εφιάλτες παίρνουν μορφές στους τοίχους
και το ταβάνι όλο και πλησιάζει
σταλάζει μέσα στη νύχτα
σαν βροχή
χάνει την ουσία του
γίνεται νεφέλωμα
χάνεις για λίγο το χρόνο
Ώρα μεγάλη : Οι χτύποι του ρολογιού
ξυπνούν τις ώρες
κι ζωή αρχίζει
ακόμα μια φορά
να μετριέται με τους λεπτοδείκτες

Τι κι αν είναι Χριστούγεννα
ζεις μια ζωή σαν ρολόι
και τα Χριστούγεννα γίνονται
άλλο ένα τικ στους λεπτοδείκτες .
Καληνύχτα ….

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 19.12.2009
23:20
Το ραβασάκι
» Sadness in her eyes

Η νύχτα δεν αστειεύεται
εκδικείται και τις πιο αθώες ψυχές
σε ποτίζει με όλο της το δηλητήριο
στάζει όλο της το αίμα
μέχρι που βυθίζεσαι
σε κινούμενη άμμο

Αρνείσαι να δεις πόσο σκοτεινή είναι
ψάχνεις φανοστάτη να σταθείς
να διαβάσεις εκείνο το ραβασάκι
που σου έχωσα κρυφά στη τσέπη
Όσο κι αν ψάχνεις δε βρίσκεις
ούτε σπίρτα ούτε αναπτήρα
κι ο φανοστάτης από χρόνια σβηστός

Ψάχνεις μέσα στο αρχαίο σου παρελθόν
όμως η νύχτα δεν αστειεύεται
σε προδίδει άλλη μια φορά
κι εσύ ακόμα ψάχνεις να βρεις το ξημέρωμα

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 16.12.2009
21:05
Μέσα στη ζάλη ...
» Sadness in her eyes

Μέσα στη ζάλη του μυαλού μου
σ’ αναζητώ.
Ψάχνω το πρόσωπό σου ,
τα χείλη σου που αχόρταγα
με φίλησαν εκείνο το απόγευμα .

Άλλη μια κούπα κρασί
κι η ζάλη γίνεται μεθύσι
ο πόθος φουντώνει
καθώς ακουμπώ στα χείλη το κρασί

Ένα ακόμα παραμύθι
μέσα στη ζάλη του ποτού
ένα ακόμα όνειρο τελειώνει
πριν καν αρχίσει
ένα τέλος πριν την αρχή
καθώς η αυγή χαράζει
κι αρχίζει το ψιλόβροχο.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 12.12.2009
23:23
Το αντικλείδι
» Sadness in her eyes

Ξύπνησα εκείνο το πρωί
μέσα στην οδύνη
καθώς αντίκρισα
ένα αντικλείδι
κάτω από το μαξιλάρι μου .

Έψαξα απεγνωσμένα να βρω
τι ανοίγει.
Μάταια….

Αργότερα το πέταξα
στο συρτάρι του κομοδίνου μου.
Ύστερα από χρόνια
ξανανοίγοντας το συρτάρι
κατάλαβα ….

Ανοίγει το ληξιαρχείο των λαθών
και των απατηλών ονείρων .

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 18.11.2009
08:06
Βάδισα εκείνο το ...
» Sadness in her eyes

Βάδισα εκείνο το απόγευμα
στο μονοπάτι για τη κόλαση
κι ήταν στρωμένο
με ρόδα , πανσέδες και
μη με λησμόνει .

Μα το νερό ήταν αρμύρα
κι έμενε τ’ αλάτι στα χείλη
Και το φιλί ήταν πυρωμένο
και το χάδι φωτιά
και μ’ έκαψε.

Ήταν εκείνο το απόγευμα
που έγιναν όλα δυνατά
μ’ ένα φιλί και μ’ ένα χάδι

Ήταν εκείνο το απόγευμα
που άνοιξαν οι πύλες της κόλασης
για να γίνω κι εγώ ένα με τη φωτιά
και την αρμύρα .

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 14.11.2009
09:03
Ψυχή από αλάτι
» Sadness in her eyes

Έτσι γέμιζα κάθε τόσο
τις χούφτες με νερό
κι έκανα να σ’ αγγίξω.
Μα ήσουν ψυχή από αλάτι
και το νερό γινόταν αρμύρα,
που μου ‘καιγε τα χείλη .

Κι η αρμύρα σου μου φώναζε
να φύγω μακριά,
μα μέσα στο τόσο πείσμα
της ψυχής μου,
σ’ άφηνα να με τρως λίγο-λίγο,
όπως η θάλασσα τα γερασμένα πλοία.

Γι’ αυτό θλίβομαι βαθιά
σαν βλέπω νεκροταφεία πλοίων,
γι’ αυτό η θάλασσα
με πονάει τόσο,
γι’ αυτό με ανασταίνει.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 25.10.2009
06:47
ΞΑΦΝΙΚΑ
» Sadness in her eyes

Έτσι αρχίζουν όλα.
Ξαφνικά .
Το φιλί του σκάει
κύμα ιερόσυλο στα χείλη σου
και μια πνοή απ τα μαλλιά του
σου κόβει την ανάσα

Ξαφνικά ο κόσμος συρρικνώνεται
στο δευτερόλεπτο εκείνο
που σ’ αγγίζει
κι όσο για όλα τα υπόλοιπα
απλά τα αγνοείς επιδεικτικά

Έτσι ξαφνικά μπαίνει στη ζωή σου
σαν όνειρο
κι ύστερα εξαφανίζεται
Έτσι γίνεται η ζωή σου κόλαση
ύστερα από μια στιγμή αιωνιότητας
στο παράδεισο .

Κι έπειτα μένεις μόνη ν’ αναζητάς μάταια
το φιλί του
μα μένεις μετέωρη
να κοιτάς τη στροφή του δρόμου
περιμένοντας πάλι
εκείνη τη στιγμή .

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 19.09.2009
07:49
Σημείο τήξεως
» Sadness in her eyes

Τη θλίψη μου βουτάω στο μελάνι
σου γράφω μ αυτή
για τα όνειρα που έχασα στο δρόμο
για τα φιλιά που σκόρπισα
και για όλα εκείνα που χαράμισα

σου γράφω για τις άδειες νύχτες
που οι αντοχές μου ξεπερνούν
το σημείο τήξεως
και για τη σιωπή
που γίνεται βλέμμα μαραμένο
και σκαλώνει στα μάτια μου
σαν δυο κρυσταλλωμένα δάκρυα

Τη θλίψη μου βουτάω στο μελάνι
και σου γράφω
έτσι για να θυμάμαι…..

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 27.08.2009
09:58
Μυσταγωγία ερωτική
» Sadness in her eyes

Γυμνή χορεύω στο σκοτάδι
για σένα μόνο.
Για να μετράς
πάνω στο κορμί μου
τα σημάδια σου,
για να νιώθεις την ανάσα μου
καυτή,
να ρέει πάνω σου.
Κάθε μου λίκνισμα
μυσταγωγία ερωτική
και κάθε φιλί μου
οργασμός λάβας.
Ύστερα μαζεύαμε κόκκινες παπαρούνες
και στον αναστεναγμό μου
το φεγγάρι χαμήλωνε τα μάτια
κάθε που η ένωσή μας
γινόταν ένας μικρός θάνατος.
Στο τέλος όλα τα αστέρια
κρύφτηκαν
μόνο και μόνο
για να μας αφήσουν
να γίνουμε… ζωή

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 21.08.2009
12:32
Χέρια που προδίδουν
» Sadness in her eyes

Τα ρολόγια δείχνουν πάντα την ίδια ώρα
«μαζί»
κι η ζωή μου εγκλωβίστηκε
σ’ ένα μόνο σφιχταγκάλιασμα
και ο πόνος στο στήθος «φυλακή»

Μισώ τ’ αραγμένα πλοία
μισώ τα καρνάγια
και τα σαπισμένα ξύλα
Μου θυμίζουν χέρια που προδίδουν
βλέμματα θλιμμένα
και δακρυσμένους Αύγουστους
Παίρνω λοιπόν
εκείνο το ξεχασμένο χαμόγελο της νύχτας,
φοράω στο λαιμό μου ένα φουλάρι
από σκισμένα φτερά,
καταπίνω ένα κόμπο ομίχλης
και μαζεύω πληγές
και πνιγμένους πόθους
ίσαμε το ξημέρωμα

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 20.08.2009
11:48
Ίμερος
» Sadness in her eyes

Στη καρδιά μου χορεύεις
στα όνειρά μου παίζεις
το πάθος μου ανάβεις
και τη ψυχή μου εξουσιάζεις
Είσαι το μεταμεσονύχτιο μου όνειρο
κι ο μεσημεριανός εφιάλτης μου

Lombartic de Valter

Μου ζητάς να ζήσω
κι εγω εχω διαλέξει να πεθανω
μου ζητάς να βγάλω τις χειροπέδες που φορώ
κι εγω διάλεξα να τις σφίξω περισσότερο
μου ζητάς να ζήσω μια στιγμή στο Παράδεισο
κι εγώ διάλεξα τη Κόλαση
Είσαι ο εφιάλτης κι ο Ίμερος
που στοιχειώνει τα όνειρά μου

Λία Νικολαϊδη

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 19.08.2009
12:35
Απουσία σ' ονομάζω
» Sadness in her eyes

Απουσία σ’ ονομάζω
γιατί ξέχασα τ’ όνομά σου,
γιατί ο μόχθος των κυμάτων
φαντάζει ανυπόφορος
μπροστά στο μαρτύριο της ακτής.
Είναι η νύχτα γερασμένη
και τα’ αστέρια πάλλονται ανυπόμονα
για να στάξουν όλο το περίσσιο φως
σ’ αυτή τη ξεχασμένη γωνιά .

Απουσία σ’ ονομάζω
γιατί τα δάκρυα στέγνωσαν
και τα φώτα στους φανοστάτες
της παλιάς προκυμαίας έσβησαν
καθώς το φεγγάρι
τραγουδάει σιγανά τη θλίψη του.

Απουσία σ’ ονομάζω
γιατί τ’ όνομά σου ξέχασα
και το ‘κανα συνώνυμο
της θάλασσας και της ακτής
καθώς τα κύματα ωρύονται
άλλη μια φορά
για το μάταιο της κίνησής τους.

Απουσία σ’ ονομάζω….

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 27.07.2009
09:57
Ζωή στον ενικό
» Sadness in her eyes

Έτσι έζησα!
Μια ζωή στον ενικό.
Ένα «εγώ»,ένα «η» ένα «της»
Ποτέ το «εμείς», ποτέ το «μαζί»
ποτέ το «οι δυο μας»

Ζωή στον ενικό.
Πόνος μονός, αγάπη μονή
και στο τέλος μόνη.
Κι η άβυσσος να έχει τη μορφή του
και τα αστέρια βίαια να πεθαίνουν
μέσα σε απροσμέτρητη λάμψη.

Ζωή στον ενικό
μα πάντα πρώτα οι άλλοι
κι ύστερα εγώ
πάντα το τέλος και μετά η αρχή
πάντα η στεριά και ποτέ η θάλασσα.
Ζωή στον ενικό
και στο τέλος εγώ…..

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 16.07.2009
11:03
Γενέθλια Γη
» Sadness in her eyes

Στη φίλη μου Λία για τα γενέθλιά της

ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 15.07.2009
10:04
Κύμα στα χείλη σου
» Sadness in her eyes

Κύμα αλμυρό
στα χείλη σου σκάω
φιλί θαλασσινό
κι ήλιος καυτός
ο πόθος μου για σένα .

Στάσου!
τη θάλασσα μη τη φοβάσαι .
Εγώ είμαι η θάλασσα
κι ο ήλιος και το φεγγάρι .

Στάσου!
τ’ άστρα μην αναθεματίζεις
γιατί εγώ είμαι ο πόθος σου
ο ατελεύτητος ,
που πικρή γεύση
στα χείλη αφήνει.

Κύμα στα χείλη σου σκάω
και χάδι αδέσποτο
πάνω στο σώμα σου ,
άληκτο πάθος
και όνειρο μετέωρο
στον ύπνο σου ….

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 08.07.2009
16:04
Αθόρυβη αγάπη
» Sadness in her eyes

Μέσα σε τόσο ψέμα,
που να καταλάβεις
τόσο απλές αλήθειες
Πως να κρατήσεις
τόσες χαμένες ευκαιρίες αιώνων,
αφού έλειπες
από τις πιο ωραίες μου στιγμές

Αθόρυβη η αγάπη
αγκάλιασε τη σιωπή
σε μια κίνηση
αιώνιας ανταπόδοσης

Ύστερα,
κρέμασα πίσω απ τη πόρτα
το φουστάνι μου
κι έκρυψα το πρόσωπό μου
ψιθυρίζοντας
μια πανάρχαιη συγνώμη
που έπρεπε να ειπωθεί

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 02.07.2009
11:53
Την άκουσα πίσω ...
» Sadness in her eyes

Την άκουσα πίσω μου
να μου μιλάει
μ εκείνο το ξεχασμένο
από τα χρόνια ήχο της
Πάντα στολισμένη
με λογής-λογής στολίδια
κεχριμπαρένια κομπολόγια
και γιορντάνια
με γαρίφαλα
και ξεθωριασμένες φωτογραφίες

Την άκουσα να μου μιλά
για τα περασμένα ,
για τα παρελθόντα
μα τίποτα δεν είπε
για τα μελλούμενα
σαν να ‘ξερε
πως δε θα γυρίσει ποτέ
πίσω,
στα στέκια τα παλιά
και πως η φωνή της θα χαθεί
στα βάθη των αιώνων.

Την άκουσα να μου μιλά
για τα περασμένα ,
για τα μελλούμενα
κουβέντα δε μου είπε…..

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 23.06.2009
10:14
Προορισμός
» Sadness in her eyes

Βυθίζομαι
σε νύχτα ατέλειωτη
μέχρι που έρχεται ο καιρός
που δεν υπάρχω πουθενά,
κι εκείνη η μπόχα
που αναδύεται
από σάπιες συνειδήσεις
κυριεύει το εντός μου

Σκέφτομαι…

Είμαι εδώ,
ανάμεσά σας
για να πεθάνω σύντομα,
είμαι εδώ
για να επιδιορθώσω
όσα επιδιορθώνονται
πνίγοντας την αλήθεια στο ψέμα
και το φιλί στο δάκρυ

Είμαι εδώ
για να ξεχάσω
όσα μπορούν να ξεχαστούν
και για να φτάσω επιτέλους
σ αυτόν τον αναθεματισμένο
προορισμό μου…

(αλήθεια,
ποιος είναι ο προορισμός μου
Ξέχασα!)

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 20.06.2009
14:10
Ρήγματα
» Sadness in her eyes

Βλέπω την ερημιά να μ ακολουθεί
μέσα στο ραγισμένο μου καθρέφτη
άλλο χρώμα δεν έχει
το γκρι μονάχα
Πρέπει τότε εγώ να κλαίω σιγανά!
Με άδολες σκέψεις τη συμπληρώνω
αργοσαλεύοντας τα χείλη μου .
Σε ποιον θυσίασες το δάκρυ μου
εκείνο το ξεχασμένο δειλινό ;
Τα βήματα μου αργόσυρτα
με φέρνουν στην αμαντάλωτη πόρτα σου
Μέσα στην ανακολουθία του ονείρου μου
πικρές αναμνήσεις ανασκαλεύεις
προσφέροντας άλικα ρόδα
στα ρήγματα που αποκάλυψες τη νύχτα εκείνη
Χλευάζεις τη κάθε μου λέξη
και σε κάθε μου χαμόγελο
το βλέμμα σου αποστρέφεις
από φόβο μήπως κολλήσεις
εκείνη τη περίεργη αρρώστια
που άγνωστοι σου ψιθύρισαν
σ ένα καταγώγιο
Αισθάνομαι θαρρώ τη λένε
Απελπισμένη έξοδο τολμάω τότε
με μάτια που στάζουν θλίψη
Τολμάω να μοιράσω αστροφεγγιά
και συλλαβίζοντας τ ανείπωτο
γέρνω τρυφερά στο ακατόρθωτο
πυροβολώντας όνειρα μ αμείλικτο φως.
Συλλέγω κομμάτια γαλάζιου ουρανού
αιχμαλωτίζοντας το άπειρο
Ένας αόριστος φόβος μένει μόνο
μια καρδιά απειθάρχητη
κι ένα παράπονο κρυμμένο …

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 13.06.2009
08:51
Πρόσκληση
» Sadness in her eyes

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 31.05.2009
13:27
Ώρες
» Sadness in her eyes

Αποφεύγω επιμελώς
να κυκλοφορώ τις νύχτες,
ίσως γιατί το σκοτάδι
κρύβει αμαρτίες
οι αμαρτίες κρύβουν πληγές
οι πληγές ματώνουν
τα σεντόνια ματώνουν …

Αποφεύγω επιμελώς
να δακρύζω τις νύχτες
ίσως γιατί πιστεύω
πως το φεγγάρι θα με χλευάσει
με το γνωστό θλιμμένο του γέλιο
και θα διατυμπανίσει
το μάταιο των ελπίδων μου

Αποφεύγω
να ονειρεύομαι τις νύχτες
ίσως γιατί ξέρω πως τα όνειρα
θα βρεθούν νεκρά
μπροστά στα ξυπόλητα πόδια μου
σαν ξυπνήσω το πρωί.

Αποφεύγω τις νύχτες.
Έτσι μένω ξύπνια
προσποιούμενη…
Μένω ξύπνια
παλεύοντας με τον εαυτό μου
και με τις Ώρες,
που γεννούν ωδίνες τοκετού
ίσαμε το ξημέρωμα .

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 25.05.2009
14:33
Φύση αμαρτωλή
» Sadness in her eyes

Την αμαρτωλή μου φύση
προσπάθησα να προσπεράσω
όλα τα όχι και τα μη
που με καθορίζουν
τις αδυναμίες και τα πάθη
που μέσα μου τριγυρίζουν
αλήτες που σουλατσάρουν
στο διπλανό στενό

Φοβήθηκα το φανοστάτη
που καίει ολονυχτίς
κι εκείνο το χαμαιτυπείο
που σύχναζα από παιδί

Άλλαξα φουστάνι
έβαψα τα μαλλιά μου κόκκινα
για να είμαι αγνώριστη
σε παλιούς γνώριμους ,
μα εκείνοι πάντα με ακολουθούσαν
πάντα μ αναγνώριζαν
ανάμεσα στο πλήθος .

Προσπάθησα την αμαρτωλή μου φύση
ν’ αποτάξω
μα κατέληξα να φωνάζω
απεταξάμην στον ουρανό
και στη θάλασσα
και στο φανοστάτη
π’ ακόμα καίει
και στους παλιούς μου γνώριμους
και σε σας φωνάζω
Απεταξάμην…

( Κατάλαβα στο τέλος
πως ακόμα και τον ίδιο μου το εαυτό
ήθελα να αποτάξω
μα στο τέλος κατάφερα
να προσθέσω ένα ακόμα αγκάθι στο πετσί μου)

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 18.05.2009
09:25
Πως θα μάθεις ν' αγαπάς
» Sadness in her eyes

Περισσότερα... »

← Press-αδόρο&... SalonicaCorner →

skip to content Thessaloniki Blogs » Sadness in her eyes
Τα καλύτερα blogs της Θεσσαλονίκης με μια ματιά Home Search	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Blogging για αρχάριους		Pass Free Internet με Extra! ΝΕΟΣ αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α.

Thessaloniki Blogs » Sadness in her eyes

Feeds

Sadness in her eyes (39)