urn:www-thessalonikiblogs-gr:feeds:atom Thessaloniki Blogs » Sadness in her eyes Thessaloniki Blogs » Sadness in her eyes 2010-09-07T22:28:41-04:00 http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/08/28/%ce%a3%ce%b1%ce%bd_%ce%88%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b1%cf%82 Sadness in her eyes: Σαν Έρωτας 2010-08-28T10:01:00-04:00 2010-08-28T10:01:00-04:00

Κι εκεί που νόμιζα

πως κανείς δε θα με ζητήσει,

κανείς στα μάτια

ποτέ δε θα με κοιτάξει

ήρθε ο Έρωτας

ντυμένος τη μορφή του

και γκρέμισε όσα γύρω μου

με κόπο είχα χτίσει.

Τράβηξε ακόμα τις κουρτίνες

κι έλουσε με φως

τα σκοτάδια της ψυχής μου,

ζωγράφισε υγρά κόκκινα φιλιά

στους τοίχους της ξεχασμένης μου κάμαρας

και κρέμασε από το ταβάνι

χάδια ανομολόγητα.

Ύστερα πόρθησε το κορμί

και τ’ απόθεσε τρυφερά

στο τρίτο σύννεφο.

Κι εκεί πάνω στην ανοξία των ιστών μου

και στην ασφυξία των πνευμόνων μου

παρέδωσα ψυχή και σώμα

νου και καρδιά στον Έρωτα του.

]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/08/26/%ce%9e%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b6%cf%8e Sadness in her eyes: Ξαναζώ 2010-08-26T18:11:00-04:00 2010-08-26T18:11:00-04:00

Μου ψιθύρισε εκείνο το πρωί:

Καλώς ήρθες στη Κόλαση

κι εγώ του απάντησα:

αγαπώ τη Κόλασή σου,

αγαπώ τον ιδρώτα σου

όταν γίνεται οξύ και μου καίει το σώμα,

αγαπώ τη φωτιά που έχουν τα φιλιά σου

και τα χάδια σου που κάθε τόσο

αγκυλώνουν το κορμί μου .

Μου είπε: είσαι ζεστή ακόμα

γι αυτό δε νιώθεις πόνο

και του απάντησα

πως οι πληγές όταν κρυώνουν

πονάνε πιο πολύ μα δε με νοιάζει.

Κι ύστερα ξαναζώ

τα λεπτά , τις ώρες

και την αιωνιότητα στην αγκαλιά του

κι αφήνομαι ακόμα μια φορά

στα πεινασμένα του φιλιά

και στα πυρωμένα χάδια του.

]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/08/22/%ce%a9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c_%ce%ba%cf%8d%ce%bc%ce%b1 Sadness in her eyes: Ωστικό κύμα 2010-08-22T12:19:00-04:00 2010-08-22T12:19:00-04:00

Από μικρό παιδί παίζω κυνηγητό.

Όχι! Όχι εκείνο που ξέρετε,

μονάχα προσπαθώ το χρόνο να προφτάσω

κι όλο από τα υγρά μου δάχτυλα ξεγλιστράει .

Βλέπετε είναι αδυσώπητος

και κάθε τόσο μου θυμίζει

πόσο βιάστηκα να περπατήσω

σε τούτη τη γη .

Ύστερα ήρθε εκείνος

και έτσουξαν τα μάτια μου

στο πρώτο του βλέμμα ,

τα φιλιά απόκτησαν τη δική τους θέληση,

τα χάδια έμειναν μετέωρα

κι η καρδιά φορτώθηκε

με όλα τα λάθη που θέλω να κάνω.

Γέμισε το κενό της ψυχής

με αυταπάτες , τύψεις και όνειρα-εφιάλτες.

Σαν ωστικό κύμα με παρασύρει

σ’ ένα ατέλειωτο κυνηγητό

ώσπου κάνω τη θλιβερή διαπίστωση:

Όχι! Στην αγάπη δε χωράω.

Όχι! Δε χωράω σε ότι αγαπάω.

Όχι! Δε πρέπει να είμαι εκεί όταν έρθει.

Έτσι στήνω σκιάχτρα , να απωθούν

όλα μου τα θέλω , τους πόθους , τις επιθυμίες μου

και κάθε τόσο κόβω ένα δάχτυλο

μόνο και μόνο

για να αιμορραγώ τις στιγμές

που λανθασμένα ονειρεύτηκα.

]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/08/18/%ce%9a%ce%ac%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%b5 Sadness in her eyes: Κάποτε 2010-08-18T21:19:00-04:00 2010-08-18T21:19:00-04:00

Έτσι σε θυμάμαι :

με το μαύρο μανδύα της θλίψης στα μάτια,

κι εμένα μάταια

να προσπαθώ να τον σκίσω,

να τον καταστρέψω.

Κάποτε σου ρίχνω

εκατομμύρια κόκκους άμμου στα μάτια

μόνο και μόνο για να γίνουν

μικροσκοπικοί καθρέφτες

που ν’ αντανακλούν τον ήλιο.

Ύστερα συνειδητοποιώ

πως όλα τελικά είναι ένα χθες

και η μονοτονία του μαύρου

ακόμα μια φορά με σκοτώνει, σε σκοτώνει,

μας σκοτώνει.

Βλέπεις η θλίψη

ακόμα καλύπτει τα μάτια σου ,

το μυαλό σαστίζει ,

η λογική εγκλωβίζεται

και το κορμί τραντάζεται

στο κάθε «αχ»

που το στόμα ξεστομίζει

και σε κάθε αναφιλητό

που βγαίνει από τα στήθη.

«Κάνε κουράγιο» σου ψιθυρίζω .

Κάποτε το «αχ» θα γίνει «χα»μόγελο .

και τα όνειρα θα πάψουν να γίνονται εφιάλτες

Κάποτε η μονοτονία του μαύρου

θα πάψει να σκοτώνει

και η θλίψει θα πνιγεί στο ροζ.

Τότε θα αντικρίσεις

όσα το μαύρο πέπλο της

τόσο επίμονα σου έκρυβε .

]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/08/06/%ce%91%ce%bb%cf%85%cf%83%ce%bf%ce%b4%ce%b5%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b1_%cf%8c%ce%bd%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b1 Sadness in her eyes: Αλυσοδεμένα όνειρα 2010-08-06T20:45:00-04:00 2010-08-06T20:45:00-04:00
Χθες βράδυ χτύπησε πάλι την πόρτα μου
η αϋπνία.
Της άνοιξα αφού ήξερε πως ήμουν μέσα
κι αλυσόδενα κάτι ξεχασμένα όνειρα.
Ήρθε φορώντας ένα λευκό φουστάνι
και μου μιλούσε για τα περασμένα.
Για όσα με πλήγωσαν, για όσα με μάτωσαν
για όσα με έκαναν να γελάω και για κείνα
που έκλαψα.
Βλέπετε ήθελα απεγνωσμένα να αλυσοδέσω
όσα όνειρα είχαν ξεφύγει από τα ματωμένα
δάχτυλά μου.
Δεν έπρεπε να μείνει ούτε ένα ελεύθερο, καθώς
η άφιξη της πραγματικότητας ήταν πια γεγονός,
κι εγώ έπρεπε να την υποδεχτώ χαμογελώντας.
]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/08/01/%ce%9a%ce%ac%ce%bb%cf%80%ce%b9%ce%ba%ce%bf_%cf%86%ce%b9%ce%bd%ce%af%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%b1 Sadness in her eyes: Κάλπικο φινίρισμα 2010-08-01T17:26:00-04:00 2010-08-01T17:26:00-04:00

Πόσα χρόνια πέρασαν από τότε

που τυφλώθηκα δε θυμάμαι.

Ούτε πως τυφλώθηκα μπορώ να σας πω.

Το μόνο που θυμάμαι

είναι να ψηλαφίζω τον κόσμο

με δάχτυλα που έσταζαν αγωνία ,

να γεμίζω τη ψυχή μου

με όνειρα ,τύψεις και έρωτες έκθετους.

Θυμάμαι πάντα να ζω μια ζωή σε αναμονή

και να θρέφω στα πλαδαρά μου στήθη

φόβους δεισιδαίμονες .

Θυμάμαι να μπαινοβγαίνω

σε άδεια πλοία με την ελπίδα

ότι κάποιο κάποτε θα σαλπάρει

με μοναδικό επιβάτη εμένα .

θυμάμαι τη σάρκα μου να καίει

και τις φλέβες μου να με τρυπάνε

ως τα μύχια της ψυχής μου

κάθε που άγγιζα

υπολείμματα φιλιού στα χείλη μου.

Δε θυμάμαι πότε τυφλώθηκα και πως.

Ξέρω μόνο πως

ο φόβος , οι τύψεις και τα όνειρα

είναι γνήσιοι απόγονοι της Λερναίας Ύδρας .

Κουράστηκα να τ αποκεφαλίζω κάθε τόσο

κι έτσι τα έκανα κάλπικο φινίρισμα

στο μαξιλάρι μου…

]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/07/23/%ce%a3%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b1_%cf%84%cf%81%ce%b5%ce%b9%cf%82_%ce%b1%ce%b9%cf%8e%ce%bd%ce%b5%cf%82. Sadness in her eyes: Σαράντα τρεις αιώνες. 2010-07-23T08:06:00-04:00 2010-07-23T08:06:00-04:00

Σαράντα τρεις αιώνες τώρα

αναμοχλεύω τις στάχτες της αποτυχίας μου

και βάζω στα όνειρά μου φωτιά.

Κατασκευάζω δήθεν κόσμους ,

δήθεν αλήθειες

και πείθω τον εαυτό μου

πως ζω.

Μα μόνο δυο αγκάθια κρατάω

καλά φυλαγμένα στις τσέπες μου:

Το ένα της απουσίας σου

και το άλλο των απατηλών ονείρων μου.

Μόνο που δε θυμάμαι ποιο σάπισε πρώτα,

κι αναγκάστηκα να το ξεφορτωθώ.

Ύστερα γράφω σε κενές σελίδες τις στιγμές

και κάνω σούμα .

Όπως και να χει πάντα χάνω.

Έτσι καίω τις στιγμές στη φωτιά

σαν πλαστικούς Αι Βασίληδες μετά τη γιορτή

και μαζεύω τις στάχτες.

Όχι δε τις φυλάω όπως θα υποθέσατε.

Σαράντα τρεις αιώνες τώρα

μαζεύω στάχτες κι απομεινάρια φωτιάς

με την ελπίδα να βρω όσα έχασα .

Κάποτε κάηκε κι αυτή

κι έμειναν τα χέρια αδειανά .

«Επιτέλους! Ήρθε η ώρα του θανάτου μου»

]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/07/17/%ce%9f_%cf%87%ce%bf%cf%81%cf%8c%cf%82_%ce%bc%ce%bf%cf%85 Sadness in her eyes: Ο χορός μου 2010-07-17T18:23:00-04:00 2010-07-17T18:23:00-04:00

Αθέατη σκιά έγινα

κι εξοστράκισα τον εαυτό μου στο τίποτα.

Έβγαλα τα μάτια μου με το σουγιά

που χρόνια έκρυβα στις τσέπες μου

και περπάτησα με πόδια γυμνά στο κόσμο.

Πάντα ένα μικρό κορίτσι

με φόρεμα γαλάζιο μ ακολουθούσε

κρατώντας μια κούκλα τυφλή

στην αγκαλιά της .

Όπου κι αν ξαπόσταινα

δάκρυα πλημμύριζαν

τα μικρά της μάτια

κι η κούκλα αχόρταγα τα έπινε

να ξεδιψάσει .

Αστείρευτη η δίψα της μα τα δάκρυα αλμυρά.

Κάποτε-κάποτε χόρευα

μέχρι που τα πόδια μου μάτωναν

κι οι λιγοστοί θεατές κάγχαζαν

με τον άγαρμπο χορό μου.

Τότε το μικρό κορίτσι γελούσε ασταμάτητα

κι η κούκλα σπάραζε στο κλάμα

αφού δεν έβρισκε άλλα δάκρυα να ξεδιψάσει .

Μάταια το μικρό κορίτσι

προσπαθούσα να διώξω από κοντά μου

και πάντα συνέχιζα το δρόμο μου

με πόδια γυμνά ματαιοπονώντας …

]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/07/16/%ce%a8%cf%85%cf%87%ce%ae_%ce%bc%ce%bf%cf%85 Sadness in her eyes: Ψυχή μου 2010-07-16T07:31:00-04:00 2010-07-16T07:31:00-04:00

Γέρασες ψυχή μου

κι εγώ μαζεύω τις ρυτίδες σου

να υφάνω το φιλί του

Σκούριασες και κοιμάμαι

σε σιδερένιο κρεβάτι

μόνο και μόνο

για να πονάει το σώμα και

να ξεχνάει η καρδιά

Μη κλαις ψυχή μου

γιατί μόνο φθινόπωρα

έχεις να περιμένεις

και μια δύση

που μέσα στο τόσο ροζ

βλέπεις το φιλί και το χάδι του

να ξεμακραίνει

Μισώ τις ρυτίδες σου ψυχή μου

μα πιο πολύ μισώ το φθινόπωρο

γιατί μου θυμίζει

πόσο κοντά είμαι στο χειμώνα

]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/07/11/%ce%97_%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%af%ce%b1_%cf%83%ce%bf%cf%85_..._%ce%b8%ce%ac%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82 Sadness in her eyes: Η απουσία σου ... θάνατος 2010-07-11T22:13:00-04:00 2010-07-11T22:13:00-04:00

Έπρεπε να σκοτώσω εμένα

για να σε βγάλω από μέσα μου

μα έβγαλες ρίζες

και θρέφεσαι απ τη ψυχή μου.

Άπλωσες τα κλαδιά σου

και πνίγεις τις ανάσες μου,

χώνεις τα αιχμηρά σου νύχια στη ψυχή μου

κι οι λέξεις σου μαχαιριά.

Κάθε τόσο πνίγω τις κραυγές μου,

ξεριζώνω τα σωθικά μου

και παραπλανημένη προσπαθώ

ν’ αποδράσω από ανίατα όνειρα .

Έπρεπε να προδώσω εμένα

για να αποδράσω,

μα όλο και περισσότερο

κλείνομαι στη φυλακή μου.

Ίσως γιατί ποτέ δεν έμαθα

ελεύθερη να πετώ.

Αποσιώπησα όλα όσα

ήθελαν να ειπωθούν

για να μπορέσω να συλλαβίσω το ανείπωτο

και γιατί τα μάτια έμειναν ορφανά.

Γιατί το φεγγάρι αρρώστησε

και δεν ανατέλλει πια.

Γιατί τα μάτια στάζουν θλίψη

και γιατί πήρα λάθος τη ζωή μου.

Γιατί το παρελθόν πάντα γυρνάει

και ζητάει να πληρώσεις.

Γιατί τα τραγούδια σώπασαν

και γιατί οδύνες τοκετού τις νύχτες μου βιώνω.

Γιατί το σκοτάδι σου

ζωή ονόμασα ,

την αγάπη κόλαση

και την απουσία σου θάνατο.

]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/07/05/%ce%84%ce%9c%ce%bf%ce%bd%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82_%ce%bc%ce%ac%cf%81%cf%84%cf%85%cf%81%ce%b1%cf%82 Sadness in her eyes: ΄Μοναδικός μάρτυρας 2010-07-05T08:13:00-04:00 2010-07-05T08:13:00-04:00
Πέταξε εκείνο το πρωινό
ένα πουλί στο μπαλκόνι μου
και μου μίλησε μ ανθρώπινη λαλιά .

«Δε θα μαρτυρήσω το κρυφό σου όνειρο,
εκείνο που μου εκμυστηρεύτηκες εχθές τη νύχτα»

Από τότε νάρκωσα τις προσμονές μου
εξόρισα το χαμόγελό μου
και περιπλανιέμαι
ψάχνοντας για κείνο το πουλί
που ξέρει το μυστικό μου
κουβαλώντας πάνω μου
πάντα μια σφεντόνα .

(Είμαι αποφασισμένη
να σκοτώσω το μοναδικό μου μάρτυρα… ) ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/07/02/%ce%8c%ce%bd%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%bf_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%bc%ce%b1%cf%8d%cf%81%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%ba%cf%8c%ce%ba%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf Sadness in her eyes: Όνειρο στο μαύρο και στο κόκκινο 2010-07-02T22:01:00-04:00 2010-07-02T22:01:00-04:00
Δε μπορώ να σου χαρίσω τίποτα,
μονάχα ένα όνειρο:
Να το κρύβεις στις τσέπες σου ,
να το φυλάς κάτω από το μαξιλάρι σου
και στο συρτάρι του κομοδίνου σου.
Να το κοιτάς
όταν οι αντοχές σου χτυπάνε κόκκινο
και τα δάκρυα θα αυλακώνουν το πρόσωπό σου.
Να το χαϊδεύεις σαν ερωμένη
όταν η ψυχή σου ερμητικά θα κλείνει.
Να σου φωτίζει τη ζωή
όταν θα σφαλίζεις τα παραθυρόφυλλά σου
και θα κλείνεσαι στο σκοτάδι.

Ένα όνειρο τόσο μικρό όσο ο κόκκος άμμου
και τόσο απέραντο όσο το σύμπαν.
Ένα όνειρο στο μαύρο που τόσο αγαπάς
και στο κόκκινο που τόσο αγαπώ εγώ.
Στο φιλί που πεισματικά αρνείσαι
και στο χάδι που επίμονα αποζητώ.
Στις στιγμές που θα έρθουν
και σ εκείνες που μαζί σου δε θα ζήσω.

Κράτα το λοιπόν,
φύλαξέ το
γιατί είναι φτιαγμένο
από τ’ ασήμι του φεγγαριού
κι απ’ το κόκκινο του φιλιού μου.
Κράτα το στις χούφτες σου
Γιατί ψέμα δεν είναι
μα μονάχα ένα όνειρο για να ζεις .

(κι αν το όνειρο ξεθωριάσει
μη το πετάξεις
ρίξε το στη θάλασσα
για να γυρίσει σε μένα :
Εκεί που ανήκει ) ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/06/25/%ce%9b%cf%8c%ce%b3%cf%89_%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%88%ce%b7%cf%82_%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%8d Sadness in her eyes: Λόγω έλλειψης κοινού 2010-06-25T18:28:00-04:00 2010-06-25T18:28:00-04:00
Έπαιξες όλους τους ρόλους σου
θεατρίνα εσύ με το λευκό φουστάνι,
κολλημένο στη σάρκα σου.
Έπεσε η αυλαία.
μάτια μουτζουρωμένα απ τα δάκρυα
και χέρια αδειανά ,
κοστούμια ανύπαρκτα
και φωτισμός λιγοστός.
Εσύ σκηνοθέτης κι ηθοποιός ,
κομπάρσος και θεατής
της ζωής σου .
Όλους τους ρόλους σου
τους έπαιξες σωστά
μα χειροκρότημα ποτέ δεν εισέπραξες,
κανείς δικός σου στη πρώτη σειρά
μήτε και στη τελευταία
κανείς στη πλατεία ούτε και στους εξώστες
άδειο το θέατρο της ζωής σου
κι ο πανικός του χρόνου σε κυριεύει
καθώς τα όνειρά σου ένα προς ένα
άγρια πεθαίνουν .

Έτσι έμαθες να ζεις
παίζοντας σε άδεια θέατρα
με μόνο θεατή τον εαυτό σου
και ταξιθέτες κάτι γερασμένα όνειρα .

(«Κλειστό λόγω κατεδάφισης»
έγραφε η ταμπέλα , μα εγώ ξέρω
πως το θέατρο έκλεισε
λόγω έλλειψης κοινού…) ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/06/19/%ce%a3%cf%84%ce%b1_%ce%ba%ce%bb%ce%b5%cf%86%cf%84%ce%ac Sadness in her eyes: Στα κλεφτά 2010-06-19T14:30:00-04:00 2010-06-19T14:30:00-04:00
Ένα μήνυμα , μια λέξηείναι όλη μου η ζωήμια ζωή κλεισμένη σε δυο αράδες , κρυμμένη πίσω από τις γραμμές του τηλεφώνου στιγμές κλεμμένες στο μισοσκόταδο φιλιά κρυφά στις γωνιές κι ύστερα,ύστερα η μοναξιά κάνει την εμφάνισή της με κόκκινο φουστάνι και με χλευάζει Δυο χάδια αστραπιαία δυο σημάδια στο κορμί κι οι αντοχές μου… ανύπαρκτες Μη στέκεσαι εκεί αμίλητος στην άκρη του ονείρου μου , ξέρω πως δεν υπάρχεις όνειρο είσαι ξεθωριασμένο κι ακίδα στο παλιό μπαούλο υπολείμματα φιλιού κι άσωτη αχτίδαΣτο τέλος το δειλινό κατακερματίζεται σε μοναξιά, ερημιά, σιωπή σε όνειρα λειψά κι ανίατα ....
]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/05/29/%ce%91%ce%bd%cf%8d%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ba%cf%84%ce%b5%cf%82_%ce%bd%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b5%cf%82 Sadness in her eyes: Ανύπαρκτες νύχτες 2010-05-29T09:30:00-04:00 2010-05-29T09:30:00-04:00
Πότε αυτός ο τοίχος
θα πάψει να πνίγει τη φωνή μου,
πότε θα πάψουν τα σανίδια να τρίζουν
και οι σκιές να ζωγραφίζουν απουσίες.
Πότε τα χείλη μου θα πάψουν να ματώνουν
και το σώμα να σπαράζει τις νύχτες .

Πότε τα σεντόνια δε θα έχουν τη μυρωδιά του
και το άδειο κρεβάτι το σχήμα του κορμιού του
Πότε βροχή δε θα φέρνει τη μορφή του
κι ο άνεμος δε θα ‘ναι το χάδι του στο σώμα μου
Πότε θα πάψει η αγάπη να γίνεται κόλαση
κι η απουσία εφιάλτης;

Ώρες ατέλειωτες παλεύω τις νύχτες
και μέσα του γίνομαι χίλια κομμάτια
το κάθε του κύτταρο να φτάσω
ν’ αγγίξω τις αισθήσεις του
να πνιγώ στους πόθους του
να κοιμηθώ με τ’ άρωμά του
να φτάσω στο τέρμα της διαδρομής
μόνο και μόνο για να ζήσω
ένα όνειρο…….

(Στο ξημέρωμα πάντα συνειδητοποιώ
πως όσους χάνω έχουν όνομα
πως οι νύχτες φαρμάκι σταλάζουν
πόσο μεγάλες είναι και πόσο ανύπαρκτες
πως όσα η ψυχή μου δε τόλμησε
τα δολοφόνησα εν ψυχρώ
κάνοντας πάντα την ίδια διαδρομή θανάτου)
]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/05/19/%ce%a3%ce%b7%ce%bc%ce%b5%ce%af%ce%b1_%cf%83%cf%84%ce%af%ce%be%ce%b7%cf%82 Sadness in her eyes: Σημεία στίξης 2010-05-19T08:48:00-04:00 2010-05-19T08:48:00-04:00
Ανάγνωση και γραφή
δεν έμαθα ποτέ ,
μονάχα το "Σ' αγαπώ "
έμαθα να συλλαβίζω
ανορθόγραφα,
έμαθα να κλείνω τη καρδιά μου
σε εισαγωγικά
και με παρενθέσεις
να προσπαθώ να ζήσω
Γέμισα τη ζωή μου
με ερωτηματικά
και τα θαυμαστικά
πάντα απουσιάζουν .
Τελείες και κόματα
είναι σημεία στίξης άγνωστα
κι όταν άλλα σημεία
δε μπορώ να χρησιμοποιήσω
επαναλαμβάνω
την ίδια λέξη
σε φόντο κόκκινο ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/05/18/%ce%92%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%b5%cf%81%ce%ad%cf%82_%ce%94%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b5%cf%82 Sadness in her eyes: Βροχερές Δευτέρες 2010-05-18T09:06:00-04:00 2010-05-18T09:06:00-04:00
Είναι αυτός ο πόνος
που ποτέ δε περνάει,
που είναι πάντα εκεί
μαθαίνεις να ζεις μ αυτόν
ώσπου κάθε σου κύτταρο εθίζεται
και κάποτε-κάποτε σου φαίνεται
απλά αδύνατο
να ζεις χωρίς την ύπαρξή του
Ακόμα κι εκείνοι οι χτύποι της καρδιά σου
βρίσκονται σε καταστολή ίσαμε τη στιγμή
που ο πόνος δίνει σημάδι ύπαρξης ,
τα δάκρυα τότε κυλούν στα μάγουλά σου
μα δε τα νιώθεις ,
αισθάνεσαι μονάχα
δυο κομμάτια κρυσταλλωμένου πάγου
να σου θυμίζουν ότι δε ζεις μα υπάρχεις
και πως απλά περιμένεις στωικά
να έρθει η στιγμή
που ο πόνος θα είναι τόσο ανύπαρκτος
όσο κι εσύ !

Και τα όνειρα …. τα όνειρα
μοιάζουν πια τόσο ανέφικτα
μούσκεψαν εκείνες τις βροχερές Δευτέρες
κι απλωμένα στα σύρματα έμειναν.

(Μάζεψέ τα αν μπορείς
γιατί εγώ δεν έχω πια άλλες δυνάμεις
αφέθηκα ....) ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/05/14/%ce%a4%ce%bf_%cf%80%ce%b1%cf%81%cf%8c%ce%bd_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82 Sadness in her eyes: Το παρόν της απουσίας 2010-05-14T22:54:00-04:00 2010-05-14T22:54:00-04:00
Πάνε μέρες που έθαψα τα όνειρά μου
κι όμως τα νιώθω γύρω μου
να με στοιχειώνουν
Τις νύχτες χτυπιούνται στους τοίχους
και ματώνουν
γυρίζουν με κουρέλια στους δρόμους
και επαιτούν την ενσάρκωσή τους .
Εκλιπαρούν για μια γυμνή αγκαλιά
μα οι κομμένες αισθήσεις
γίνονται σκιές κλειστοφοβικές
καθώς το παρόν της απουσίας είναι εδώ
αδυσώπητο, σκληρό ,αιμόφυρτο .

Στο συμπαγές του χρόνου
σφραγίστηκε η μοίρα μου
με δέκα σφραγίδες δέκα πληγές
κι εγώ να καίγομαι στο δάκρυ μου
καθώς οι λέξεις γυμνές
στιγμές γεννούν ,όνειρα , ελπίδες ξανά και ξανά.

Και ναι!
Θέλω να ζήσω μια ζωή
χωρίς εκπτώσεις,
χωρίς τη αόρατή μου φυλακή
να μπαίνει ανάμεσά μας
Και ναι!
Δε θέλω όσοι χάνω
να έχουν όνομα .
Δε θέλω τα όνειρά μου
να έχουν όνομα .
Θέλω να πω απλά πως δεν υπήρξες ποτέ
πως ήσουν ένα παιχνίδι του μυαλού μου
και μια οφθαλμαπάτη
Θέλω να μη ονειρεύομαι πια
να μην ελπίζω
μα να ψάχνω απλά ένα θάνατονα ελπίζω μονάχα σ' ένα θάνατο!

( Και να θυμάστε : Οι πιο μεγάλες νύχτες
είναι αυτές που κλαις και δε σ’ ακούει κανείς )
]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/feed.php?channel=567&y=2010&m=05&d=08&iid=139304 Sadness in her eyes: Aυτό κρατώ στη ... 2010-05-08T23:57:00-04:00 2010-05-08T23:57:00-04:00
Aυτό κρατώ στη μνήμη μου το άρωμα της μάνας μου καιτο τραχύ της πρόσωπο ,την αγάπη της και τα ροζιασμένα χέρια της μες το γλυκοχάραμα του Μάη.


Χρόνια πολλά μάνα ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/04/26/%ce%86%ce%b3%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%bf%cf%82_%ce%ad%ce%b3%ce%b9%ce%bd%ce%b1 Sadness in her eyes: Άγγελος έγινα 2010-04-26T07:24:00-04:00 2010-04-26T07:24:00-04:00
Άγγελος έγινα
κι έρχομαι τις νύχτες στο μαξιλάρι σου
να φυλάω τα όνειρά σου
ν ακούω την ανάσα σου
έρχομαι
να σε βλέπω να κοιμάσαι
να ζω τη ζωή που δεν έζησα
και να σου κλέβω φιλιά

έτσι έχασα το φως απ τα φτερά μου
και το φωτοστέφανο απ τα μαλλιά μου
απαρνήθηκα τον άγγελο εντός μου
για μιαν ελπίδα ,για ένα όνειρο
και για ένα «ίσως» που ποτέ δε θα ‘ρθει .

έτσι μούσκεψαν οι ελπίδες μου
κι έμεινα να καίγομαι στο δάκρυ μου
αφήνοντας κάθε τόσο βροχοσταλίδες
στην ίδια διαδρομή θανάτου . ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/04/03/%ce%91%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b7%cf%82_%cf%86%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%ac Sadness in her eyes: Αγάπης φωτιά 2010-04-03T17:55:00-04:00 2010-04-03T17:55:00-04:00
Με γυμνής αγάπης φωτιά
θα σε ντύσω
και θα μείνω ολόγυμνη μπροστά σου
Θα κομματιάσω τον εγωισμό
που μου ματώνει τα χέρια
θα σκίσω τη ζήλια στα δυο
που χρόνια τώρα τρέφω στο κόρφο μου
θα απαρνηθώ τα θέλω μου
και θα κάνω το όνειρό σου ζωή μου

Θα σ’ αγαπήσω απαλλαγμένη
από πρέπει κι από μη
και καταφύγιο θα σου δώσω στη καρδιά μου
Με το κρασί του πόθου μου
θα σε ξεδιψάσω
και θα σε θρέψω με το πρωτόγαλα
των φιλιών μου .

Με γυμνής αγάπης φωτιά
θα σε ντύσω
για να μη κρυώνεις όταν
δίπλα σου δε θα ‘μαι
και για να μην έχεις μόνο μια σταγόνα ελπίδας
μα μια θάλασσα ολάκερη ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/03/31/%ce%a0%cf%89%cf%82_%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%ad%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bd_%ce%bf%ce%b9_%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b5%cf%82.... Sadness in her eyes: Πως αντέχουν οι μέρες.... 2010-03-31T07:30:00-04:00 2010-03-31T07:30:00-04:00 Κι εκεί που λέω
πως αποδέχομαι όσα
μπορώ ν’ αποδεχθώ
έρχεται το φιλί του
που μοιάζει μ’ αιωνιότητα
και να ‘μαι…..
σκαρφαλωμένη
σ’ ένα βράχο να κοιτάζω τη θάλασσα,
και να μένω μετέωρη στο χάδι του.

Και τότε αναρωτιέμαι
πως αντέχουν οι μέρες τόση πίκρα
κι οι νύχτες τόση μοναξιά .
Σκέφτομαι καμιά φορά
πως πρέπει να τις αφανίσω και τις δυο
να ξεφύγω από τα δεσμά τους
Εκείνες όμως τις νύχτες γυρνούν
και δένουν στο μαξιλάρι μου
αδιέξοδα και παραισθήσεις
σαρκάζοντας κάθε τόσο
τις κραυγές μου.

Όχι να τις αποτάξω δε μπορώ
μονάχα να παραδοθώ στα δεσμά τους μπορώ
και να υφαίνω κάθε τόσο
ιστούς από επιθυμίες και όνειρα.

( Μη γελιέστε !!! Τίποτα δε φαντάζει
πιο θλιβερό από τους ιστούς της αράχνης
Ίσως γιατί ζει όπου δεν υπάρχει ζωή ….) ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/03/28/%ce%a7%ce%ac%ce%bf%cf%82 Sadness in her eyes: Χάος 2010-03-28T23:55:00-04:00 2010-03-28T23:55:00-04:00
Γέμισες το χάος μου
με τη μορφή σου
και τη ψυχή μου μ’ ουρανό

Ποτέ δε μου ‘πες
πως θ’ αγαπήσω τούτο το χάος
μα θα γεμίσω με τόσο γκρίζο .

Κι όσο τα δάκρυα θα με πληγώνουν
ο χρόνος πιο παράλογος από ποτέ
θα ξεκλειδώνει ψευδαισθήσεις κι αδιέξοδα.

Τότε θα επαιτώ για λίγη από την αγάπη σου
μα οι στιγμές ομίχλη θα γίνονται
και τα φιλιά καταχνιά
κι καρδιά πιο απειθάρχητη από ποτέ
θα πενθεί αναμνήσεις ,
θα σκοτώνει ελπίδες,
θα φυλακίζει όνειρα
ώσπου η σκουριά της αδρεναλίνης
εισβάλει και οξειδώνει
όσα μες στο μυαλό μου είχα ελπίσει,
είχα ονειρευτεί , είχα γευτεί .

Στο τέλος , μόνος τελικός προορισμός ,
μόνη πιθανή κατάληξη
είναι η φυλακή των αδιεξόδων μου ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/03/23/%ce%95%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c Sadness in her eyes: Ερωτικό 2010-03-23T23:06:00-04:00 2010-03-23T23:06:00-04:00
Αναρωτήθηκα κάποτε :
Πότε θα στριμώξεις
το κορμί σου πλάι στο δικό μου ;
Πότε τα χέρια σου
θα ταξιδέψουν στο σώμα μου ;
Πότε θ’ ανθίσει το φιλί σου στα χείλη μου
και το χάδι σου
θα γίνει γυμνής αγάπης φωτιά
Πότε τα όνειρά μου
θα ξεδιψάσω στη πηγή σου
και πότε οι στιγμές θα πάψουν να γεννούν πόθους
και να τους πνίγουν στη άβυσσο των πρέπει
Πότε τα κρυφά απαντήματα
θα εκλιπαρούν για νύχτες
και η αμετάκλητη άρνηση
θα γίνει μια αμετάκλητη κατάφαση
και πότε επιτέλους
θα πάψω να ικετεύω για ένα θάνατο
που ποτέ δε θα έρθει…. ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/03/21/%ce%86%cf%8b%cf%80%ce%bd%ce%b5%cf%82_%ce%bd%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b5%cf%82 Sadness in her eyes: Άϋπνες νύχτες 2010-03-21T19:58:00-04:00 2010-03-21T19:58:00-04:00
Ξάγρυπνη πάλι απόψε
να μετράω πότε καημούς
πότε όνειρα και πότε ψέματα:
Όνειρα που πέρασαν στη λήθη
αφού ποτέ πράξη δεν έγιναν
ψέματα γιατί αυτά κρατούν
περισσότερο από μια αλήθεια
και καημούς γιατί θρηνώ
για όλα αυτά
μα πιο πολύ για την άθλια ζωή μου

Γιατί ποτέ δε μπόρεσα
να φτιάξω ένα αληθινό ποίημα για σένα,
γιατί ποτέ δε γεύτηκα
ένα κατακόκκινο φιλί ,
γιατί στη ψυχή μου αιώνες τώρα
κατοικεί η θλίψη ,
γιατί ποτέ μια Κυριακή
δε φόρεσα τα γιορτινά μου
και γιατί πάντα οι γιορτές
μοιάζουν με καθημερινές

Και πάλι οι δείχτες του ρολογιού
πιο αδυσώπητοι από ποτέ
δείχνουν έξι το πρωί,
για να μου θυμίζουν
μιαν ακόμα άυπνη νύχτα
χωρίς τη προσμονή
μιας άλλης μέρας,
να μου θυμίζουν
πόσο λάθος πήρα τη ζωή μου
και πόσο μάταια ήταν τα όνειρά μου

Καλημέρα !!!
( κατ’ ευφημισμόν) ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/03/19/%ce%a0%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%b5%cf%82_%ce%b1%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b5%cf%82 Sadness in her eyes: Πέτρινες αλήθειες 2010-03-19T08:46:00-04:00 2010-03-19T08:46:00-04:00
Άυπνες είναι οι νύχτες μου πια
κι όσο κι αν ψάχνω φεγγάρια
ν’ ακουμπήσω , εκείνα κρύβονται
πίσω από παραθυρόφυλλα ερμητικά κλειστά.

Όχι δεν είναι η απουσία σου
που σκοτείνιασε τη ζωή μου
είναι που βλέπω πια ξεκάθαρα
τις ρυτίδες μου στο καθρέφτη
να με κοροϊδεύουν .

Ύστερα βρίσκομαι να κρατώ σφιχτά
εκείνη τη πάνινη φθαρμένη κούκλα
που είχα από παιδί (όχι ! δε τη πέταξα! Τη κράτησα να μου θυμίζει
τη χαμένη μου αθωότητα
ίσως και σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια
να γυρίσω πίσω το χρόνο) .

Όμως εκείνη τις νύχτες μου φωνάζει
μ’ όλη της τη δύναμη
πως είναι μάταιο να κοιτάζω
την ανατολή
αφού μόνος προορισμός μου
είναι η δύση
και κάτι γερασμένα μονοπάτια
πνιγμένα στην ομίχλη.

Την αφήνω στο πάτωμα
μόνο και μόνο για να μην ακούω
τη κραυγή της ,
τη κλειδώνω στο παλιό συρτάρι
κι εξαφανίζω το σκουριασμένο κλειδί ,
τη κάνω χίλια κομμάτια
και σκορπίζω τα κομμάτια της στον άνεμο ,
προσπαθώ μάταια να τη καταστρέψω
να την εξαφανίσω ,
μα εκείνη όλο και δυνατότερα
μου πετάει κατάμουτρα
αλήθειες πέτρινες
κάνοντας κάθε νύχτα πιο σκοτεινή
πιο άυπνη
πιο γερασμένη .


]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/03/15/%ce%9a%ce%b1%ce%b8%cf%81%ce%ad%cf%86%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%b4%ce%af%cf%87%cf%89%cf%82_%ce%bc%ce%bd%ce%ae%ce%bc%ce%b5%cf%82 Sadness in her eyes: Καθρέφτης δίχως μνήμες 2010-03-15T21:14:00-04:00 2010-03-15T21:14:00-04:00
Από τη θάλασσα των φιλιών σου δε θα πιώ
γι’ αυτό μη μου φορτώνεις
σκισμένα πανιά και σπασμένα κουπιά ,
άσε με μονάχα
να γδέρνω το μυαλό μου
μ’ όνειρα κι επιθυμίες σκοτεινές ,
άσε με να καίγομαι στο δάκρυ μου
και να σε κοιτάζω
μέσα από καθρέφτες δίχως μνήμες .

Ξέρω πως τα όνειρα δύσκολα πεθαίνουν,
ξέρω πως πάλι θα μυρίσω
τη μυρωδιά του ψέματος ,
και πως θα κοιμηθώ σε αδειανό κρεβάτι .

Ξέρω πως οι πιο μεγάλες νύχτες μου
είναι αυτές που θα κλαίω
και δε θα μ’ ακούει κανείς .

Ξέρω πως ο νοτιάς
θα με κάνει να σ’ ερωτεύομαι κάθε δειλινό
και τα μεσάνυχτα θα παράγω ενοχές
και θα φυλακίζομαι ξανά και ξανά
στο αιθέριο έλαιο της μορφής .
]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/03/10/%ce%a0%cf%81%cf%8c%cf%83%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b7! Sadness in her eyes: Πρόσκληση! 2010-03-10T08:20:00-05:00 2010-03-10T08:20:00-05:00


]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/03/08/%ce%95%ce%be%ce%b1%cf%81%ce%b3%cf%85%cf%81%cf%8e%ce%bd%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82_%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%bc%ce%bd%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82 Sadness in her eyes: Εξαργυρώνοντας αναμνήσεις 2010-03-08T07:32:00-05:00 2010-03-08T07:32:00-05:00

Άφησα τα χείλη σου

σε κρυστάλλινο ποτήρι,
κι έριξα μέσα δυο παγωμένες αναμνήσεις
Όταν θα λιώσουν , θα χω να θυμάμαι
όσα ζήσαμε .
Κι όταν θα πιω,
θα λέει η νύχτα πως με μέθυσε
και θα γελά ξανά μαζί μου.
Εγώ στο κόκκινο
να προσκυνώ στα μάτια σου
τα ψέματα,
και συ στο διάφανο
να μου σφραγίζεις με καρφιά
τις μνήμες μου.



Μαρία Νικολάου

Θα μεθάω κάθε φορά με τα φιλιά σου
και το σώμα θα γεμίζει αναμνήσεις
θα ξυπνώ μέσα στη νύχτα
και θ’ αναζητάω τη ζεστασιά σου
μεσάνυχτα θα τάζω στο φεγγάρι
κι μ’ ασημένια κέρματα
θα εξαργυρώνω αναμνήσεις :
τα ίχνη των χαδιών σου
της αγάπης μου η φλέβα
τα υγρά μου χείλη
κι ένα σεντόνι αδειανό
νύχτα μονάχα θα ζω
με τη μυρωδιά
της φρέσκιας καμένη σάρκας
κι ένα βαλσαμωμένο όνειρο
κρεμασμένο ψηλά σαν αγχόνη

Λία Νικολαϊδη ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/03/06/%ce%a6%ce%b9%ce%bb%ce%af-%ce%b4%ce%b1%ce%b3%ce%ba%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ac_%cf%83%cf%84%ce%b1_%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bb%ce%b7 Sadness in her eyes: Φιλί-δαγκωματιά στα χείλη 2010-03-06T18:34:00-05:00 2010-03-06T18:34:00-05:00
Φιλί-δαγκωματιά στα χείλη ,
οι αντιστάσεις μου
στους μηδέν βαθμούς κελσίου
κι εσύ εισβάλεις εντός μου
παραμερίζοντας αμφιβολίες,
αντιστάσεις ,δισταγμούς .

Ρουφάς απροκάλυπτα
το κρασί από τα χείλη μου
και βυθίζομαι
σε μια θάλασσα με χίλιους πόθους .

Δαμάζεις τους ανέμους της καρδιάς μου ,
στραγγίζεις τις βροχές της ψυχής μου
και στήνεις το θρόνο σου
εκεί στη μέση της ερήμου,
άρχοντας να διαφεντεύεις
τα στοιχεία της φύσης μου.

Κι εγώ ανίσχυρη, παραδομένη
το σκοτάδι σου ζωή ονομάζω
και ζω φορώντας τ’ αστέρια
που τόσα χρόνια μου έκρυβες . ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/02/26/%ce%9b%ce%b5%cf%85%ce%ba%ce%ad%cf%82_%cf%83%ce%b9%cf%89%cf%80%ce%ad%cf%82 Sadness in her eyes: Λευκές σιωπές 2010-02-26T21:47:00-05:00 2010-02-26T21:47:00-05:00
Απλώνω τους πόθους μου
στα βράχια της λογικής
να τους στεγνώσω
να τους κρύψω
να τους αρνηθώ
ύστερα τους θάβω
στο βυθό των συνειδήσεων μου.

Μα ότι θέλησα να αποφύγω
φυτρώνει έξω από το παράθυρό μου
και κρύβει το φεγγάρι
ότι θέλησα να ξεχάσω
είναι εκεί
μέσα στην γλάστρα με το γεράνι.

Απόψε αναρωτήθηκα
πως πνίγηκαν οι έρωτες
πως σταμάτησαν οι ανάσες μου
εκείνη τη νύχτα
πόσο πηχτή είναι η νύχτα
πόσο ψυχή παρέδωσα
τι να υποτάξω και
σε τι να υποταχθώ

Μπόρεσα μονάχα
να αρκεστώ σε λευκές σιωπές
και να παρακαλώ
για ένα σήμερα
αφού το αύριο μοιάζει
τόσο παράλογο
τόσο μάταιο
τόσο ανώφελο. ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/02/21/%ce%a7%ce%b9%cf%8c%ce%bd%ce%b9 Sadness in her eyes: Χιόνι 2010-02-21T08:26:00-05:00 2010-02-21T08:26:00-05:00
Βαρύ το χιόνι στη ψυχή
κι οι δρόμοι όλοι απροσπέλαστοι .
Όχι δε βιάστηκε να έρθει ο χειμώνας
Είναι που εκείνος δεν είναι πια εδώ
και τ΄ όνειρο χάθηκε στη πρώτη νιφάδα

Δεν είναι το χιόνι
που μου καίει τα χέρια
είναι που δεν υπάρχουν πια
καλοκαίρια ν’ αγκαλιάσω

Έτσι αρκούμαι να βλέπω
τις νιφάδες να πέφτουν
ώσπου να σκεπάσουν
και το τελευταίο φύλλο ελπίδας. ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/02/18/%ce%91%ce%b3%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b9_%cf%83%cf%84%ce%b1_%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bb%ce%b7 Sadness in her eyes: Αγκάθι στα χείλη 2010-02-18T21:34:00-05:00 2010-02-18T21:34:00-05:00
Δε ζήτησα εγώ έρωτας να ντυθώ
μονάχα θάνατος
Γιατί τ’ αψέντι κάνει τη καρδιά
ν’ αγαπάει πιο πολύ
να πονάει πιο πολύ

Δε ζήτησα να πεθάνω στερημένη
σ’ ένα παράδεισο που δε διάλεξα
κι ας έχω χρεωθεί με τα δάκρυα
όλου του κόσμου

Μόνο που να…..
Τα όνειρα δε δείχνουν οίκτο
γι’ αυτό φοβάμαι να κοιμηθώ
γι αυτό προτιμώ
να είμαι θάνατος ανάλγητος
κι αγκάθι στα χείλη . ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/02/15/%ce%91%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b5%cf%82_%ce%bd%cf%89%cf%80%ce%ad%cf%82 Sadness in her eyes: Αγάπες νωπές 2010-02-15T07:23:00-05:00 2010-02-15T07:23:00-05:00
Παρ’ ολίγο χάδι,
ίχνος φιλιού,
βλέμμα παθιασμένο .
Ύστερα μου δένεις τα μάτια
με μαύρο μαντήλι
μόνο και μόνο για ν’ ασελγήσεις
στο κορμί μου.

Μα τα μάγουλα προδίδουν ,
κι η καρδιά απειθάρχητη
βαδίζει στο ανεκπλήρωτο των εραστών .

Πως νομίζεις ότι κοκκίνισε το φεγγάρι;
Πως νομίζεις ότι έγινα αλκοολική του ονείρου
ώστε να είναι αδύνατη η διαφυγή ;
Πως νομίζεις ότι φυλακίστηκε η ελπίδα
και ακρωτηριάστηκαν οι στιγμές;

Από αγάπες νωπές και
πεθαμένες αθωότητες
από αγάπες δηλητήριο
και ριψοκίνδυνα σ’ αγαπώ,
για να μένει η
ψυχή πάντα μ’ ένα υπόλοιπο
κοιτώντας λαθραία το φεγγάρι
και να μένουν τα μάτια
πάντα καρφωμένα στο σκοτάδι
να γητεύουν όνειρα. ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/02/12/%ce%a3%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%ac Sadness in her eyes: Σκουριά 2010-02-12T07:27:00-05:00 2010-02-12T07:27:00-05:00
Τόσο μόνο διαρκεί το όνειρο
όσο μια ανάσα .
Ύστερα μένουν τα μάγουλα γυμνά
να ραβδώνονται από τις κραυγές
της τελευταίας νύχτας

Όχι δεν είναι το φεγγάρι
τόσο κόκκινο
είναι που η σκουριά
μου γέμισε τα μάτια.
Είναι που δεν αντέχω
τις μισές αλήθειες
και τα οξειδωμένα όνειρα.

Είναι που προτιμώ
την ομορφιά του ύπνου μου
και τις στάσιμες στιγμές
της χθεσινής νύχτας
να μπολιάζουν τη ψυχή μου. ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/feed.php?channel=567&y=2010&m=02&d=10&iid=119480 Sadness in her eyes: [nt] 2010-02-10T08:41:00-05:00 2010-02-10T08:41:00-05:00 ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/02/06/%ce%91%ce%bd%cf%85%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%be%ce%af%ce%b1 Sadness in her eyes: Ανυπαρξία 2010-02-06T18:43:00-05:00 2010-02-06T18:43:00-05:00
Είναι αυτός ο πόνος
που δε περνάει ,
μονάχα μαθαίνεις
να ζεις μ’ αυτόν
ώσπου κάθε σου κύτταρο εθίζεται
και κάποτε σου φαίνεται απλά
αδύνατο να ζεις χωρίς πόνο.


Είναι που τ’ όνειρο
μοιάζει ανέφικτο
καθώς κάθε χρώμα
έχει ξεθωριάσει
και το μόνο χρώμα που βλέπεις
είναι το γκρι

Κι εκείνοι ακόμα
οι χτύποι της καρδιάς σου
δε χτυπούν
παρά μονάχα όταν ο πόνος
δίνει σημάδι ύπαρξης .

Τα δάκρυά σου κυλούν
στα μάγουλά σου
κι όμως δε τα νιώθεις
αισθάνεσαι μονάχα
δυο κομμάτια κρυσταλλωμένου πάγου
να σου θυμίζουν
πως δε ζεις
μονάχα υπάρχεις
και απλά περιμένεις στωικά
να έρθει η στιγμή
που ο πόνος θα είναι τόσο ανύπαρκτος
όσο κι εσύ . ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/02/04/%ce%9c%ce%b1%cf%84%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b1_%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%bb%ce%b9%ce%bd%ce%ac Sadness in her eyes: Ματωμένα δειλινά 2010-02-04T07:44:00-05:00 2010-02-04T07:44:00-05:00
Πως μπορείς να κλείσεις
μια ζωή σ’ ένα όνειρο ;
Πώς να κρατήσεις μια ζωή
από μιαν ελπίδα
κι ύστερα να καταφεύγεις
φυγάς , κυνηγημένος
κι ίσως επικηρυγμένος
σ’ αυτό μετρώντας στάλα-στάλα
τις αντοχές σου ;

Πως μπορείς να ζήσεις
μια ζωή μέσα σ’ ένα όνειρο,
αφού κι αυτό ακόμα
σε χλευάζει , σ’ αλυσοδένει
σε προκαλεί
να το αρπάξεις και να ζήσεις
λίγο από τη μαγεία του σε μια στιγμή;

Ύστερα αξημέρωτα ακόμα ξυπνάς
κι πόνος γίνεται ατελεύτητος
κι η ψυχή γεμάτη πληγές
σε κοιτάει κατάματα
μ’ ένα αιώνιο γιατί.

Κι αφού απάντηση δε μπορείς να δώσεις ,
με βήματα αργά κι ώμους σκυμμένους
ανηφορίζεις σ’ εκείνο το ξωκλήσι
μόνο και μόνο για να κοιτάξεις
ακόμα μια φορά
ματωμένα δειλινά κι αιώνια φθινόπωρα ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/02/02/%ce%8c%cf%84%ce%b9_%ce%bc%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%ac%cf%82 Sadness in her eyes: Ότι μετράς 2010-02-02T08:01:00-05:00 2010-02-02T08:01:00-05:00
Ότι μετράς λιγότερο διαρκεί
Τόσο ο πόνος
τόσο η ευτυχία
άλλο τόσο το πάθος
κι άλλο τόσο το δάκρυ

Ότι αναζητάς
είναι η σιωπή
και κάτι πεινασμένα φιλιά
μέσα στους τέσσερις τοίχους
του μυαλού σου .

Μη τον αφήνεις
να στοιχειώνει άλλο
τη τελευταία σου ελπίδα
για να ζήσεις.
Άσ' την να πεθάνει οριστικά
καθώς ντύνεις τα μάτια σου
μ’ όλη την ανυπεράσπιστη δυστυχία .

Ότι μετράς τελικά λιγότερο διαρκεί. ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/01/25/%ce%a0%ce%bd%ce%b9%ce%b3%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%ce%b9_%cf%80%cf%8c%ce%b8%ce%bf%ce%b9 Sadness in her eyes: Πνιγμένοι πόθοι 2010-01-25T18:18:00-05:00 2010-01-25T18:18:00-05:00
Κάποτε αναρωτήθηκα:
Τι αξίζει απ’ όλα τελικά
Το να αγαπάς και να πονάς
Ή να μην έχεις αγαπήσει ποτέ.

Κι όμως και τα δυο
το ίδιο πονάνε
τόσο που νομίζω
πως η καρδιά μου θα εκραγεί

Στου άστρου την αναλαμπή
κρατώ στις χούφτες μου τη νύχτα
μαζί μ’ όλους τους πνιγμένους μου πόθους .

-Ξέρετε! Τους έπνιξα εχθές το βράδυ
σε μια λίμνη γεμάτη νούφαρα.
Μόνος μου μάρτυρας εκείνο τ’ άστρο
που καρφώθηκε στο πέτο της ερημιάς μου.

Από τότε εκείνοι οι δρόμοι,
ανάμεσα στ’ αστέρια,
φαντάζουν τόσο σκοτεινοί , τόσο φοβεροί
που μου θυμίζουν
πως ότι αγγίζω και μ’ αγγίζει χάνεται.
Ύστερα, βρίσκομαι εκεί στο άπειρο
να κρατώ στις χούφτες μου
τους πνιγμένους μου πόθους.
Όχι! Μη ξεγελαστείτε !

Οι πόθοι πάντα ξαναζωντανεύουν τις νύχτες! ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/feed.php?channel=567&y=2010&m=01&d=20&iid=114176 Sadness in her eyes: Τις ανάσες σου ... 2010-01-20T23:28:00-05:00 2010-01-20T23:28:00-05:00
Τις ανάσες σου θα κλέβω
λίγο-λίγο τις νύχτες σαν κοιμάσαι
για να μη ζω ζωή μισή
για να έχω ένα λόγο να υπάρχω.

Όχι ! Δεν είμαι κλέφτρα κίσσα
μόνο ζωή μισή
δε θέλω πια να ζω.
Στο κορμί σου επάνω
θέλω να κάνω όνειρα
και ταξίδια δίχως προορισμό .

Λάθος ζωή δε θέλω πια να ζω ,
μονάχα ένα ανεκπλήρωτο όνειρο ….
να υπάρχει ο ένας μέσα από τον άλλο
για να κάνω το τίποτα κάτι
και το κενό ύπαρξη.... ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2010/01/18/%ce%a4%ce%bf_%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%cf%84%ce%b9%ce%bc%ce%bf Sadness in her eyes: Το αντίτιμο 2010-01-18T18:29:00-05:00 2010-01-18T18:29:00-05:00
Αιώνες τώρα
ανακατεύω τις στάχτες
προσπαθώντας ν’ αποκαλύψω
το πόσο απατηλός είναι ο θάνατος

Προσπαθώ ακόμα
να ξεκαρφώσω
το σκοτάδι από τ’ αστέρια
για να δω τις αληθινές μου σκοπιμότητες

Αλίμονο!
Το μόνο που βρίσκω
είναι παλιά φθαρμένα νομίσματα
μιας άλλης εποχής .
Κι όμως εγώ τα μαζεύω ένα-ένα
με συλλεκτική δεινότητα
για να τα δώσω ως αντίτιμο
στον άγγελο της ερημιάς μου σαν έρθει η ώρα.

Μεγάλο όμως το αντίτιμο
και τα νομίσματα δίχως αξία .
Έτσι συνεχίζω
ν’ ανακατεύω τις στάχτες
και να βρίσκω νομίσματα
δίχως αντίκρισμα.
]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/feed.php?channel=567&y=2010&m=01&d=02&iid=109370 Sadness in her eyes: «Μ’ αρέσει άμα ... 2010-01-02T09:51:00-05:00 2010-01-02T09:51:00-05:00
«Μ’ αρέσει άμα σωπαίνεις επειδή στέκεις εκεί σαν απουσία»
Pablo Nerunda

Είναι η σιωπή απουσία
κι εσύ ξέρεις καλά πως είναι
να είσαι απών
από τις πιο ωραίες μου στιγμές.

Θάνατος είναι η σιωπή
κι εγώ ξέρω
πως είναι να πεθαίνω
λίγο-λίγο κάθε μέρα .

Στο τέλος κάθε μέρας
μονάχα η σιωπή μας μένει
κι ένα βλέμμα απόρθητο. ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/12/23/%ce%96%cf%89%ce%ae_%cf%83%ce%b1%ce%bd_%cf%81%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b9 Sadness in her eyes: Ζωή σαν ρολόι 2009-12-23T22:13:00-05:00 2009-12-23T22:13:00-05:00

Τι κι αν είναι Χριστούγεννα,
η ζωή μετριέται με τους λεπτοδείκτες
του ρολογιού

8:15 ανάσα πρώτη πρωινή
ανάσα βαθιά σαν αναστεναγμός
12 ακριβώς: δάκρυ στα μάγουλα
παγωμένο
17:30 μάσκα κέρινη στα χέρια κουβαλάς
σου καίει τα χέρια
23:15 η ώρα που τα όνειρα ζωντανεύουν
οι εφιάλτες παίρνουν μορφές στους τοίχους
και το ταβάνι όλο και πλησιάζει
σταλάζει μέσα στη νύχτα
σαν βροχή
χάνει την ουσία του
γίνεται νεφέλωμα
χάνεις για λίγο το χρόνο
Ώρα μεγάλη : Οι χτύποι του ρολογιού
ξυπνούν τις ώρες
κι ζωή αρχίζει
ακόμα μια φορά
να μετριέται με τους λεπτοδείκτες

Τι κι αν είναι Χριστούγεννα
ζεις μια ζωή σαν ρολόι
και τα Χριστούγεννα γίνονται
άλλο ένα τικ στους λεπτοδείκτες .
Καληνύχτα ….

]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/12/19/%ce%a4%ce%bf_%cf%81%ce%b1%ce%b2%ce%b1%cf%83%ce%ac%ce%ba%ce%b9 Sadness in her eyes: Το ραβασάκι 2009-12-19T23:20:00-05:00 2009-12-19T23:20:00-05:00 Η νύχτα δεν αστειεύεται
εκδικείται και τις πιο αθώες ψυχές
σε ποτίζει με όλο της το δηλητήριο
στάζει όλο της το αίμα
μέχρι που βυθίζεσαι
σε κινούμενη άμμο

Αρνείσαι να δεις πόσο σκοτεινή είναι
ψάχνεις φανοστάτη να σταθείς
να διαβάσεις εκείνο το ραβασάκι
που σου έχωσα κρυφά στη τσέπη
Όσο κι αν ψάχνεις δε βρίσκεις
ούτε σπίρτα ούτε αναπτήρα
κι ο φανοστάτης από χρόνια σβηστός

Ψάχνεις μέσα στο αρχαίο σου παρελθόν
όμως η νύχτα δεν αστειεύεται
σε προδίδει άλλη μια φορά
κι εσύ ακόμα ψάχνεις να βρεις το ξημέρωμα ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/feed.php?channel=567&y=2009&m=12&d=16&iid=106268 Sadness in her eyes: Μέσα στη ζάλη ... 2009-12-16T21:05:00-05:00 2009-12-16T21:05:00-05:00
Μέσα στη ζάλη του μυαλού μου
σ’ αναζητώ.
Ψάχνω το πρόσωπό σου ,
τα χείλη σου που αχόρταγα
με φίλησαν εκείνο το απόγευμα .

Άλλη μια κούπα κρασί
κι η ζάλη γίνεται μεθύσι
ο πόθος φουντώνει
καθώς ακουμπώ στα χείλη το κρασί

Ένα ακόμα παραμύθι
μέσα στη ζάλη του ποτού
ένα ακόμα όνειρο τελειώνει
πριν καν αρχίσει
ένα τέλος πριν την αρχή
καθώς η αυγή χαράζει
κι αρχίζει το ψιλόβροχο. ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/12/12/%ce%a4%ce%bf_%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bb%ce%b5%ce%af%ce%b4%ce%b9 Sadness in her eyes: Το αντικλείδι 2009-12-12T23:23:00-05:00 2009-12-12T23:23:00-05:00
Ξύπνησα εκείνο το πρωί
μέσα στην οδύνη
καθώς αντίκρισα
ένα αντικλείδι
κάτω από το μαξιλάρι μου .

Έψαξα απεγνωσμένα να βρω
τι ανοίγει.
Μάταια….

Αργότερα το πέταξα
στο συρτάρι του κομοδίνου μου.
Ύστερα από χρόνια
ξανανοίγοντας το συρτάρι
κατάλαβα ….

Ανοίγει το ληξιαρχείο των λαθών
και των απατηλών ονείρων . ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/feed.php?channel=567&y=2009&m=11&d=18&iid=99280 Sadness in her eyes: Βάδισα εκείνο το ... 2009-11-18T08:06:00-05:00 2009-11-18T08:06:00-05:00
Βάδισα εκείνο το απόγευμα
στο μονοπάτι για τη κόλαση
κι ήταν στρωμένο
με ρόδα , πανσέδες και
μη με λησμόνει .

Μα το νερό ήταν αρμύρα
κι έμενε τ’ αλάτι στα χείλη
Και το φιλί ήταν πυρωμένο
και το χάδι φωτιά
και μ’ έκαψε.

Ήταν εκείνο το απόγευμα
που έγιναν όλα δυνατά
μ’ ένα φιλί και μ’ ένα χάδι

Ήταν εκείνο το απόγευμα
που άνοιξαν οι πύλες της κόλασης
για να γίνω κι εγώ ένα με τη φωτιά
και την αρμύρα . ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/11/14/%ce%a8%cf%85%cf%87%ce%ae_%ce%b1%cf%80%cf%8c_%ce%b1%ce%bb%ce%ac%cf%84%ce%b9 Sadness in her eyes: Ψυχή από αλάτι 2009-11-14T09:03:00-05:00 2009-11-14T09:03:00-05:00
Έτσι γέμιζα κάθε τόσο
τις χούφτες με νερό
κι έκανα να σ’ αγγίξω.
Μα ήσουν ψυχή από αλάτι
και το νερό γινόταν αρμύρα,
που μου ‘καιγε τα χείλη .

Κι η αρμύρα σου μου φώναζε
να φύγω μακριά,
μα μέσα στο τόσο πείσμα
της ψυχής μου,
σ’ άφηνα να με τρως λίγο-λίγο,
όπως η θάλασσα τα γερασμένα πλοία.

Γι’ αυτό θλίβομαι βαθιά
σαν βλέπω νεκροταφεία πλοίων,
γι’ αυτό η θάλασσα
με πονάει τόσο,
γι’ αυτό με ανασταίνει.
]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/10/24/%ce%9e%ce%91%ce%a6%ce%9d%ce%99%ce%9a%ce%91 Sadness in her eyes: ΞΑΦΝΙΚΑ 2009-10-25T06:47:00-04:00 2009-10-25T06:47:00-04:00
Έτσι αρχίζουν όλα.
Ξαφνικά .
Το φιλί του σκάει
κύμα ιερόσυλο στα χείλη σου
και μια πνοή απ τα μαλλιά του
σου κόβει την ανάσα

Ξαφνικά ο κόσμος συρρικνώνεται
στο δευτερόλεπτο εκείνο
που σ’ αγγίζει
κι όσο για όλα τα υπόλοιπα
απλά τα αγνοείς επιδεικτικά

Έτσι ξαφνικά μπαίνει στη ζωή σου
σαν όνειρο
κι ύστερα εξαφανίζεται
Έτσι γίνεται η ζωή σου κόλαση
ύστερα από μια στιγμή αιωνιότητας
στο παράδεισο .

Κι έπειτα μένεις μόνη ν’ αναζητάς μάταια
το φιλί του
μα μένεις μετέωρη
να κοιτάς τη στροφή του δρόμου
περιμένοντας πάλι
εκείνη τη στιγμή . ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/09/19/%ce%a3%ce%b7%ce%bc%ce%b5%ce%af%ce%bf_%cf%84%ce%ae%ce%be%ce%b5%cf%89%cf%82 Sadness in her eyes: Σημείο τήξεως 2009-09-19T07:49:00-04:00 2009-09-19T07:49:00-04:00
Τη θλίψη μου βουτάω στο μελάνι
σου γράφω μ αυτή
για τα όνειρα που έχασα στο δρόμο
για τα φιλιά που σκόρπισα
και για όλα εκείνα που χαράμισα

σου γράφω για τις άδειες νύχτες
που οι αντοχές μου ξεπερνούν
το σημείο τήξεως
και για τη σιωπή
που γίνεται βλέμμα μαραμένο
και σκαλώνει στα μάτια μου
σαν δυο κρυσταλλωμένα δάκρυα

Τη θλίψη μου βουτάω στο μελάνι
και σου γράφω
έτσι για να θυμάμαι…..
]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/08/27/%ce%9c%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%b3%ce%af%ce%b1_%ce%b5%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae Sadness in her eyes: Μυσταγωγία ερωτική 2009-08-27T09:58:00-04:00 2009-08-27T09:58:00-04:00
Γυμνή χορεύω στο σκοτάδι
για σένα μόνο.
Για να μετράς
πάνω στο κορμί μου
τα σημάδια σου,
για να νιώθεις την ανάσα μου
καυτή,
να ρέει πάνω σου.
Κάθε μου λίκνισμα
μυσταγωγία ερωτική
και κάθε φιλί μου
οργασμός λάβας.
Ύστερα μαζεύαμε κόκκινες παπαρούνες
και στον αναστεναγμό μου
το φεγγάρι χαμήλωνε τα μάτια
κάθε που η ένωσή μας
γινόταν ένας μικρός θάνατος.
Στο τέλος όλα τα αστέρια
κρύφτηκαν
μόνο και μόνο
για να μας αφήσουν
να γίνουμε… ζωή ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/08/21/%ce%a7%ce%ad%cf%81%ce%b9%ce%b1_%cf%80%ce%bf%cf%85_%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b4%ce%af%ce%b4%ce%bf%cf%85%ce%bd Sadness in her eyes: Χέρια που προδίδουν 2009-08-21T12:32:00-04:00 2009-08-21T12:32:00-04:00

Τα ρολόγια δείχνουν πάντα την ίδια ώρα
«μαζί»
κι η ζωή μου εγκλωβίστηκε
σ’ ένα μόνο σφιχταγκάλιασμα
και ο πόνος στο στήθος «φυλακή»

Μισώ τ’ αραγμένα πλοία
μισώ τα καρνάγια
και τα σαπισμένα ξύλα
Μου θυμίζουν χέρια που προδίδουν
βλέμματα θλιμμένα
και δακρυσμένους Αύγουστους
Παίρνω λοιπόν
εκείνο το ξεχασμένο χαμόγελο της νύχτας,
φοράω στο λαιμό μου ένα φουλάρι
από σκισμένα φτερά,
καταπίνω ένα κόμπο ομίχλης
και μαζεύω πληγές
και πνιγμένους πόθους
ίσαμε το ξημέρωμα

]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/08/20/%ce%8a%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%82 Sadness in her eyes: Ίμερος 2009-08-20T11:48:00-04:00 2009-08-20T11:48:00-04:00
Στη καρδιά μου χορεύεις
στα όνειρά μου παίζεις
το πάθος μου ανάβεις
και τη ψυχή μου εξουσιάζεις
Είσαι το μεταμεσονύχτιο μου όνειρο
κι ο μεσημεριανός εφιάλτης μου

Lombartic de Valter

Μου ζητάς να ζήσω
κι εγω εχω διαλέξει να πεθανω
μου ζητάς να βγάλω τις χειροπέδες που φορώ
κι εγω διάλεξα να τις σφίξω περισσότερο
μου ζητάς να ζήσω μια στιγμή στο Παράδεισο
κι εγώ διάλεξα τη Κόλαση
Είσαι ο εφιάλτης κι ο Ίμερος
που στοιχειώνει τα όνειρά μου

Λία Νικολαϊδη ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/08/19/%ce%91%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%af%ce%b1_%cf%83__%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%ac%ce%b6%cf%89 Sadness in her eyes: Απουσία σ' ονομάζω 2009-08-19T12:35:00-04:00 2009-08-19T12:35:00-04:00
Απουσία σ’ ονομάζω
γιατί ξέχασα τ’ όνομά σου,
γιατί ο μόχθος των κυμάτων
φαντάζει ανυπόφορος
μπροστά στο μαρτύριο της ακτής.
Είναι η νύχτα γερασμένη
και τα’ αστέρια πάλλονται ανυπόμονα
για να στάξουν όλο το περίσσιο φως
σ’ αυτή τη ξεχασμένη γωνιά .

Απουσία σ’ ονομάζω
γιατί τα δάκρυα στέγνωσαν
και τα φώτα στους φανοστάτες
της παλιάς προκυμαίας έσβησαν
καθώς το φεγγάρι
τραγουδάει σιγανά τη θλίψη του.

Απουσία σ’ ονομάζω
γιατί τ’ όνομά σου ξέχασα
και το ‘κανα συνώνυμο
της θάλασσας και της ακτής
καθώς τα κύματα ωρύονται
άλλη μια φορά
για το μάταιο της κίνησής τους.

Απουσία σ’ ονομάζω….
]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/07/27/%ce%96%cf%89%ce%ae_%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%b5%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c Sadness in her eyes: Ζωή στον ενικό 2009-07-27T09:57:00-04:00 2009-07-27T09:57:00-04:00
Έτσι έζησα!
Μια ζωή στον ενικό.
Ένα «εγώ»,ένα «η» ένα «της»
Ποτέ το «εμείς», ποτέ το «μαζί»
ποτέ το «οι δυο μας»

Ζωή στον ενικό.
Πόνος μονός, αγάπη μονή
και στο τέλος μόνη.
Κι η άβυσσος να έχει τη μορφή του
και τα αστέρια βίαια να πεθαίνουν
μέσα σε απροσμέτρητη λάμψη.

Ζωή στον ενικό
μα πάντα πρώτα οι άλλοι
κι ύστερα εγώ
πάντα το τέλος και μετά η αρχή
πάντα η στεριά και ποτέ η θάλασσα.
Ζωή στον ενικό
και στο τέλος εγώ…..
]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/07/16/%ce%93%ce%b5%ce%bd%ce%ad%ce%b8%ce%bb%ce%b9%ce%b1_%ce%93%ce%b7 Sadness in her eyes: Γενέθλια Γη 2009-07-16T11:03:00-04:00 2009-07-16T11:03:00-04:00
Στη φίλη μου Λία για τα γενέθλιά της

ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/07/15/%ce%9a%cf%8d%ce%bc%ce%b1_%cf%83%cf%84%ce%b1_%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bb%ce%b7_%cf%83%ce%bf%cf%85 Sadness in her eyes: Κύμα στα χείλη σου 2009-07-15T10:04:00-04:00 2009-07-15T10:04:00-04:00
Κύμα αλμυρό
στα χείλη σου σκάω
φιλί θαλασσινό
κι ήλιος καυτός
ο πόθος μου για σένα .

Στάσου!
τη θάλασσα μη τη φοβάσαι .
Εγώ είμαι η θάλασσα
κι ο ήλιος και το φεγγάρι .

Στάσου!
τ’ άστρα μην αναθεματίζεις
γιατί εγώ είμαι ο πόθος σου
ο ατελεύτητος ,
που πικρή γεύση
στα χείλη αφήνει.

Κύμα στα χείλη σου σκάω
και χάδι αδέσποτο
πάνω στο σώμα σου ,
άληκτο πάθος
και όνειρο μετέωρο
στον ύπνο σου …. ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/07/08/%ce%91%ce%b8%cf%8c%cf%81%cf%85%ce%b2%ce%b7_%ce%b1%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b7 Sadness in her eyes: Αθόρυβη αγάπη 2009-07-08T16:04:00-04:00 2009-07-08T16:04:00-04:00
Μέσα σε τόσο ψέμα,
που να καταλάβεις
τόσο απλές αλήθειες
Πως να κρατήσεις
τόσες χαμένες ευκαιρίες αιώνων,
αφού έλειπες
από τις πιο ωραίες μου στιγμές

Αθόρυβη η αγάπη
αγκάλιασε τη σιωπή
σε μια κίνηση
αιώνιας ανταπόδοσης

Ύστερα,
κρέμασα πίσω απ τη πόρτα
το φουστάνι μου
κι έκρυψα το πρόσωπό μου
ψιθυρίζοντας
μια πανάρχαιη συγνώμη
που έπρεπε να ειπωθεί
]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/feed.php?channel=567&y=2009&m=07&d=02&iid=152559 Sadness in her eyes: Την άκουσα πίσω ... 2009-07-02T11:53:00-04:00 2009-07-02T11:53:00-04:00
Την άκουσα πίσω μου
να μου μιλάει
μ εκείνο το ξεχασμένο
από τα χρόνια ήχο της
Πάντα στολισμένη
με λογής-λογής στολίδια
κεχριμπαρένια κομπολόγια
και γιορντάνια
με γαρίφαλα
και ξεθωριασμένες φωτογραφίες

Την άκουσα να μου μιλά
για τα περασμένα ,
για τα παρελθόντα
μα τίποτα δεν είπε
για τα μελλούμενα
σαν να ‘ξερε
πως δε θα γυρίσει ποτέ
πίσω,
στα στέκια τα παλιά
και πως η φωνή της θα χαθεί
στα βάθη των αιώνων.

Την άκουσα να μου μιλά
για τα περασμένα ,
για τα μελλούμενα
κουβέντα δε μου είπε…..
]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/06/23/%ce%a0%cf%81%ce%bf%ce%bf%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82 Sadness in her eyes: Προορισμός 2009-06-23T10:14:00-04:00 2009-06-23T10:14:00-04:00
Βυθίζομαι
σε νύχτα ατέλειωτη
μέχρι που έρχεται ο καιρός
που δεν υπάρχω πουθενά,
κι εκείνη η μπόχα
που αναδύεται
από σάπιες συνειδήσεις
κυριεύει το εντός μου

Σκέφτομαι…

Είμαι εδώ,
ανάμεσά σας
για να πεθάνω σύντομα,
είμαι εδώ
για να επιδιορθώσω
όσα επιδιορθώνονται
πνίγοντας την αλήθεια στο ψέμα
και το φιλί στο δάκρυ

Είμαι εδώ
για να ξεχάσω
όσα μπορούν να ξεχαστούν
και για να φτάσω επιτέλους
σ αυτόν τον αναθεματισμένο
προορισμό μου…

(αλήθεια,
ποιος είναι ο προορισμός μου
Ξέχασα!) ]]> http://www.thessalonikiblogs.gr/Sadness_in_her_eyes/2009/06/20/%ce%a1%ce%ae%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1 Sadness in her eyes: Ρήγματα 2009-06-20T14:10:00-04:00 2009-06-20T14:10:00-04:00
Βλέπω την ερημιά να μ ακολουθεί
μέσα στο ραγισμένο μου καθρέφτη
άλλο χρώμα δεν έχει
το γκρι μονάχα
Πρέπει τότε εγώ να κλαίω σιγανά!
Με άδολες σκέψεις τη συμπληρώνω
αργοσαλεύοντας τα χείλη μου .
Σε ποιον θυσίασες το δάκρυ μου
εκείνο το ξεχασμένο δειλινό ;
Τα βήματα μου αργόσυρτα
με φέρνουν στην αμαντάλωτη πόρτα σου
Μέσα στην ανακολουθία του ονείρου μου
πικρές αναμνήσεις ανασκαλεύεις
προσφέροντας άλικα ρόδα
στα ρήγματα που αποκάλυψες τη νύχτα εκείνη
Χλευάζεις τη κάθε μου λέξη
και σε κάθε μου χαμόγελο
το βλέμμα σου αποστρέφεις
από φόβο μήπως κολλήσεις
εκείνη τη περίεργη αρρώστια
που άγνωστοι σου ψιθύρισαν
σ ένα καταγώγιο
Αισθάνομαι θαρρώ τη λένε
Απελπισμένη έξοδο τολμάω τότε
με μάτια που στάζουν θλίψη
Τολμάω να μοιράσω αστροφεγγιά
και συλλαβίζοντας τ ανείπωτο
γέρνω τρυφερά στο ακατόρθωτο
πυροβολώντας όνειρα μ αμείλικτο φως.
Συλλέγω κομμάτια γαλάζιου ουρανού
αιχμαλωτίζοντας το άπειρο
Ένας αόριστος φόβος μένει μόνο
μια καρδιά απειθάρχητη
κι ένα παράπονο κρυμμένο … ]]>