Thessaloniki Blogs » Sheep Blogging... » Τα επιλεγμένα μπλογκ της Θεσσαλονίκης με μια ματιά

Expand/Collapse

Sheep Blogging... (25)

Θεσσαλονίκη, 18.03.2011
19:31
Τέλος Εποχής
» Sheep Blogging...

Θα ήθελα να ανακοινώσω πως σταματώ τη διαχείριση του sheepblogging. Από εδώ και στο εξής, θα βρίσκετε κείμενά μου, συνεντεύξεις κ.α. στο http://conplan.tumblr.com

Κωνσταντίνος Πλακώνας

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 19.02.2011
23:42
Συνάντηση με τον Ντίνο Χριστιανόπουλο
» Sheep Blogging...

Ένα “μουσικό-αλκοολικό” καφενείο όπου μαζεύονται μποέμ καλλιτέχνες μια άλλης εποχής ήταν το καταφύγιό μας ένα απόγεμα όπου ο χειμώνας έπαψε να είναι gentleman και να βρίθει καλών τροπών. Μια Τρίτη που μύριζε σαν Κυριακή λοιπόν, ένας αλήτης και ένας καθωσπρέπει συνάντησαν τον ερωτικό-αιρετικό ποιητή Ντίνο Χριστιανόπουλο. Με ψυχή μικρού παιδιού και γλώσσα καυλωμένου εφήβου μας μίλησε για τον έρωτα και την ποίηση με τις απαγορευμένες λέξεις.

“Σας ψάχναμε πολύ καιρό” του λέω καθώς παραγγέλνουμε καφέ και γίνονται οι πρώτες συστάσεις. “Μη μου πεις, θεωρούμαι δηλαδή ψαγμένος και in” αστειεύεται.

Η κουβέντα μας αρχίζει με το θέμα της παιδείας και της γλώσσας όπου ο Χριστιανόπουλος δείχνει φανερά τη δυσαρέσκεια και την απογοήτευσή του για τη σημερινή της κατάντια και κλείνει λέγοντας αφοπλιστικά όπως πάντα “Είναι τόσο τραγική η κατάσταση όπου μόνο ένα πράγμα με παρηγορεί, ξέρεις ότι θα πεθάνω και επιτέλους θα γλιτώσω από το κωλοχανείο”.

“Η υπόθεση έληξε...και έληξε καλά. Τώρα πια, εγώ ξόφλησα”, μας απαντάει στην ερώτηση αν γράφει ακόμα.

Σαν παραμυθάς μας διηγείται ιστορίες από τα παιδικά του χρόνια, τις δύσκολες εποχές πείνας, ιστορίες με εξορίες και παπάδες. Χανόμαστε και μεις μαζί του στο απλανή, νοσταλγικά του μάτια παίζοντας ορθά το ρόλο μας.

“Να μη σας ενδιαφέρει αν πιστεύω στο Θεό. Αυτό δεν με ενδιαφέρει. Η πίστη μπορεί να μην είναι στο Θεό, μπορεί να ‘ναι και στο σφυροδρέπανο. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι είναι περίπου το ίδιο πράγμα, αρκεί να ομολογείτε ότι κάπου πιστεύετε. Πιστεύετε όμως;” αποκρίνεται στον Χρήστο όπου χαμογελά γιατί εφνυδιάζεται ευχάριστα.

Η κουβέντα μας οδηγείται-μοιραία-στο θέμα του έρωτα. “Βέβαια, αυτό που λέμε αγάπη το καταλαβαίνω αλλά αυτό που λέμε έρωτα, όχι. Εγώ για να τα ξεχωρίσω λέω: έρωτας είναι βάλε-βγάλε. Η αγάπη όμως είναι σαν τον αέρα, μπαίνει μέσα σου, βγαίνει από μέσα σου. Τί πράμα είναι ούτε ξέρεις, αλλά αυτό έχει τη μεγαλύτερη σπουδαιότητα.”

-Πόσες φορές έχετε ερωτευτεί στη ζωή σας;
-Γιατί, γαργαλιέσαι;
-Προσπαθώ να το συνδέσω με το πώς καταλαβαίνουμε πόσες φορές έχουμε ερωτευτεί, ποια είναι τα κριτήρια;
-Τί του απαντάς τώρα; Πρώτα-πρώτα τι λέμε έρωτα; Το σωστότερο είναι να ρωτάμε πόσες φορές ερωτεύτηκα τον άλλο, πόσες φορές με ερωτεύτηκε ο άλλος και πόσες φορές τα δύο αυτά συνέπεσαν.
Εγώ είχα μεγάλο ρεκόρ από έρωτα γι’ αυτό και χαρακτηρίστηκα ερωτικός ποιητής. Ερωτεύτηκα 13 φορές. Θα μου πεις: και πόσες φορές σε ερωτεύτηκαν οι άλλοι; Εεε...μιάμιση. Και πόσες φορές συνέπεσαν αυτά τα δύο; 0,5 %. Αστεία πράγματα.

“Τελικά, έρωτας είναι αυτό που βγαίνει από μέσα μας και ο άλλος δεν έχει την παραμικρή ιδέα”, καταλήγει.

“Να ξέρετε να μην μπερδεύετε τα θεωρητικά από την πράξη. Μόνο αν φάτε τα μούτρα σας θα καταλάβετε, μόνο τότε. Αυτό να κρατήσετε από εμένα, έναν εχθρό των συμβουλών” μας λέει καθώς αποχαιρετιόμαστε έπειτα από ένα δύωρο ταξίδι.

“Άντε τώρα να γυρίσεις πίσω” λέω στον Χρήστο καθώς καπνίζουμε σκυφτοί.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 15.02.2011
03:16
Ένα ζεστό κορμί.
» Sheep Blogging...

Ένα ζεστό κορμί.

Ένα κρύο σπίτι.

Δυο καρφωμένες καρδιές στον τοίχο περίτεχνα καμουφλαρισμένες με σατανικές μάσκες

στέγασαν για τρεις νύχτες το ανολοκλήρωτό μου παραμύθι.

Πλακώνας Κωνσταντίνος

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 07.02.2011
17:46
Ένα σόκ για τη ροκ μουσική!
» Sheep Blogging...

Το Σάββατο της 5ης Φεβρουαρίου ήταν να σημάνει το τέλος ενός σπουδαίου κιθαρίστα της ροκ σκηνής! Ο Gary Moore άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία μόλις 58 ετών σε ένα ξενοδοχείο στην Ισπανία κατά τη διάρκεια των διακοπών του.Γεννήθηκε στο Belfast της Ν.Ιρλανδίας και δεν άργησε να ενταχθεί στην πρώτη του μπάντα τους "Skid Row".Στη συνέχεια,το 1973,εντάσσεται στο συγκρότημα "Thin Lizzy" με το οποίο κυκλοφορούν το πετυχημένο albums "Nightlife".Τέσσερις μήνες αργότερα αποχωρεί και ακολουθεί solo καριέρα όχι όμως για πολύ αφού 4 χρόνια αργότερα επιστρέφει και κυκλοφορεί το album "Black Rose" πριν αποχωρήσει για τη solo καριέρα του, αυτή τη φορά οριστικά....Απο τότε και μέχρι σήμερα είχε μια σπουδαία πορεία κυρίως με τραγούδια blues.
O drummer των Lizzy,Brian Downey,σχολίασε "ένα απρόσμενο σοκ" ενώ ο κιθαρίστας,Scott Gorham,είπε ότι ήταν ένας φοβερός κιθαρίστας και κυρίως ένας φοβερός άνθρωπος.Τα αίτια του θανάτου του δεν είναι ακόμα άγνωστα.Στην επίσημη ιστοσελίδα του αναφέρθηκε:

It is with deep sorrow and regret, that we have to announce that Gary Moore passed away while on

holiday in Spain last night.

Our thoughts are with his children, family and friends at this sad time.

Καλό ταξίδι λοιπόν!Τα τραγούδια αυτά θα μας συνοδεύουν στην υπόλοιπη ζωή μας "να θυμόμαστε παλιές στιγμές κοιτάζοντας φωτογραφίες..."(στίχος από το παρακάτω τραγούδι)

Bob Sheep!

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 26.01.2011
02:37
Βρόχος
» Sheep Blogging...

*επηρεασμένος

Τώρα που σ’ έχω διαγράψει απ’ την καρδιά μου,
ξαναγυρνάς όλο και πιο πολύ επίμονα,
όλο και πιο πολύ τυραννικά·
δεν έχουν έλεος τα μάτια σου για μένα,
δεν έχουν τρυφερότητα τα λόγια σου,
τα δάχτυλά σου έγιναν τώρα πιο σκληρά,
έγιναν πιο κατάλληλα για το λαιμό μου.

Ντίνος Χριστιανόπουλος

Υ.Γ. Ακολουθεί συνέντευξή του τις επόμενες μέρες

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 20.01.2011
15:40
Εξερευνώντας το Tumblr
» Sheep Blogging...

Tumblr άκουγα και tumblr δεν είχα. Αποφάσισα λοιπόν να μην είμαι ένας δεύτερος, ένας πεταμένος, ένας τελευταίος και όπως κάθε σημερινός νέος που σέβεται τον εαυτό του αποφάσισα να δημιουργήσω ένα blog στο tumblr όπου θα έχει έναν πιο προσωπικό χαρακτήρα. Ρίξτε του μια ματιά εδώ: conplan.tumblr.com

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 19.01.2011
19:43
Φωτογραφία 1948
» Sheep Blogging...

απόσπασμα από ένα αγαπημένο μου ποίημα της Κικής Δημουλά

Συ δεν φαίνεσαι.
Όμως για να υπάρχει γκρεμός στο τοπίο,
για να 'χω σταθεί στην άκρη του
κρατώντας λουλούδι
και χαμογελώντας,
θα πει πώς όπου να 'ναι έρχεσαι.
Φαίνετ' απ' τη ζωή μου
ζωή πέρασε κάποτε.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 10.01.2011
04:50
Everybody's gotta learn sometime
» Sheep Blogging...

Στη ζωή οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν, κυρίως. Μα, πιο σημαντικοί είναι αυτοί που ξαναέρχονται, ιδιαίτερα για τρίτη φορά.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 06.01.2011
18:51
Θα σου πω μια ιστορία
» Sheep Blogging...

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica}p.p2 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px}span.s1 {letter-spacing: 0.0px}

Θα σου πω μια αληθινή ιστορία κι επειδή η ζωή δεν είναι ταινία, έχει άσχημο τέλος οπότε αν σου αρέσουν τα happy end, καλύτερα να μη τη διαβάσεις.

Κάποτε λοιπόν, ήταν δυο μεγάλα παιδιά που γελούσαν πολύ. Χωρίστηκαν παράξενα, όπως και παράξενα γνωρίστηκαν. Ανακάλυπταν κάθε μέρα πόσο πολύ μοιάζουνε. Όσοι τους παρατηρούσαν-και ήταν πολλοί-δεν ήταν σίγουροι αν μοιάζουν επειδή μοιράζονται τις ίδιες λέξεις ή αν επειδή απλώς έτυχε. Όχι, μ’ αυτούς δεν έτυχε, το ξέρανε κι οι δυο. Άλλωστε, η τύχη είναι μια έννοια για όσους δεν μπορούν να εξηγήσουν κάποια πράγματα, κι αυτοί ένιωθαν πως μπορούν να εξηγήσουν τα πάντα, πως μαζί μπορούν να φτάσουν στην άκρη του ουράνιου τόξου και πρέπει να σου πω, μερικές φορές τους έβλεπα να τα καταφέρνουν και χαμογελούσα κρυφά. Σχεδίαζαν τον κόσμο, είχαν ένα σχέδιο, το δικό τους σχέδιο και δεν είχαν πει σε κανέναν γι’ αυτό. Δημιουργούσαν πρωί-βράδυ στιγμές, στιγμές που γεννιόντουσαν τόσο γοητευτικά που σίγουρα και συ θα ζήλευες.

Τις νύχτες ξεχύνονταν στους δρόμους. Περνούσαν από θάλασσες, βουνά, μεγάλες πόλεις-ακόμα και από την Γκόθαμ Σίτυ-σοκάκια και έκοβαν παπαρούνες από απαγορευμένους κήπους. Το κοντέρ έδειχνε 230 αλλά αυτοί συνέχιζαν να λένε παραμύθια(εξάλλου την αλήθεια την ξέρει κι ένα παιδί)να διαβάζουν ποίηση, να ονειρεύονται και να τραγουδούν τα τραγούδια με αυτές τις αλλόκοτες στιχομυθίες.

Μια μέρα, Τρίτη πρέπει να ‘τανε, αποφάσισαν να σταματήσουν προσωρινά το ταξίδι τους και να ξεκουραστούν στο Grand Hotel, ξέρεις, εκεί που οι καμαριέρες καθαρίζουν τα ίχνη από τη σκόνη που μισούν αλλά ρουφάνε. Στο δωμάτιο 6 οι ιστορίες έλεγαν πως συχνά πυκνά εμφανιζόταν μια μάγισσα που τρέλαινε τους ανθρώπους κάνοντας τους να την ερωτευτούν και να πεθάνουν. Σ’αυτό το σημείο πρέπει να σου πω-αν δεν το ξέρεις ήδη-πως ο έρωτας είναι από τις χειρότερες ασθένειες. Τα δυο παιδιά είχαν συμφωνήσει πως ποτέ δεν πρόκειται να ερωτευτούν, ήταν και οι δύο πολύ εγωιστές και δυνατοί για να το κάνουν. Η μάγισσα όμως ήταν πολύ όμορφη και ήξερα πολλά ξόρκια περί έρωτα. Για πρώτη φορά φοβήθηκαν, ο Ε. μάλιστα, φοβήθηκε τόσο πολύ που έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε για να φύγει αφήνοντας τον Π. πίσω του. Δεν τον κατηγόρησε ποτέ που έφυγε, πώς θα μπορούσε να το κάνει άλλωστε! Ήξερε πως η καρδιά του Ε. είναι πολύτιμη για να αιχμαλωτιστεί από μια μάγισσα. Τα δυο παιδιά συμπεριφέρονταν παράξενα δίχως να έχουν ο ένας τον άλλο. Ο Ε. άρχισε να γράφει γράμματα που ποτέ δεν ταχυδρομούσε και να ανοίγει φανταστικούς διαλόγους με τον Π. και τη μάγισσα. Ο Π. βρέθηκε νεκρός μετά από λίγες μέρες στο δωμάτιο 6 κρατώντας στα χέρια του ένα σημείωμα που έλεγε: μονάχα όποιος το αξίζει από έρωτα πεθαίνει.
κείμενο: Πλακώνας Κωνσταντίνος
φωτογραφία: Σωτηρία Χαντέ

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 29.12.2010
19:49
Απολογισμός
» Sheep Blogging...

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica}span.s1 {letter-spacing: 0.0px}

Σκέφτηκες ποτέ τί γεύση έχουν τα σύννεφα; Τα ροζ-σαν από μαλλί της γριάς-σύννεφα; Είναι άραγε τόσο γλυκά όσο φαίνονται; Τί άγγιζεις περισσότερο; Το κινητό σου ή δυο κρύα χέρια; Μη σκαλώνεις. Πότε ήταν η τελευταία φορά που μύρισες τον έρωτα στο δρόμο; Ή μήπως δεν έχεις χρόνο ούτε γι’ αυτό; Ντρέπεσαι; Σίγουρα τρέμεις όταν αναρωτιέσαι πόσο καιρό έχεις να τρίψεις τα χείλη σου στα χείλη της. Στοιχηματίζω πως δεν είσαι εσύ υπαίτιος ούτε γι’ αυτό αλλά σε ανάγκασαν οι καταστάσεις. Είδες άραγε ποτέ σου την ψυχή σου; Κι αν ναι τρόμαξες; Οι απολογισμοί-είχε πει κάποιος-είναι για τους λογιστές, όχι για τους εραστές. Εσύ μπορείς να διαλέξεις μεριά;
Πλακώνας Κωνσταντίνος

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 21.12.2010
21:12
Ever fallen in love
» Sheep Blogging...

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica}span.s1 {letter-spacing: 0.0px}
Πρέπει να τρελάθηκα. Προχωρώ στους δρόμους που ομόρφαινες και περιμένω μήπως ως δια μαγείας ανθίσουν αλλά το μόνο που ξεφυτρώνει είναι ζευγάρια που ερωτεύονται και παντρεύονται με σημειώματα σε χαρτοπετσέτες. Λίγο πιο πέρα μερικά γιασεμιά που χορεύουν πριν νυχτώσει λαχταρώντας κάποιος να τα μυρίσει. Εσύ; Χαμένη μάλλον σε κάποια Κυριακή σου. Δεν το ξέρεις αλλά καθώς κοιμόσουν τρύπωσα στη μονή-φυσικά-κουβέρτα σου κι έκλεψα τη στιγμή που μ’αγαπούσες. Επικίνδυνο τελικά να επενδύεις στα όνειρά σου. Μέρος τρίτο.
Πλακώνας Κωνσταντίνος

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 05.12.2010
02:42
Σε μια γη που ανατέλλει
» Sheep Blogging...

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica}p.p2 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; color: #333233}span.s1 {letter-spacing: 0.0px} Θυμάσαι τα βράδια μας; Σίγουρα τα θυμάσαι, κι ας ήταν λίγα. Νόμιζα πως μπορούσα να κατακτήσω τον κόσμο. Κι ύστερα, αυτή η παράξενη στιχομυθία. Φοβόμουν αλλά συνέχιζα. Λέγαμε πολλά, κυρίως εγώ, αλλά σου άρεσαν. Σε θαύμαζα, ακόμα σε θαυμάζω. Με γοητεύεις κι ας μην μ’ άφηνες ποτέ να καλύψω το πρόσωπό σου με τις παλάμες μου. Και μετά τα πράγματα έγιναν όπως ξέραμε κι οι δυο καταβάθως ότι θα γίνουν. Φρένο. Κι ήθελα να γκαζώσω σαν να μην υπάρχει αύριο. Θυμάσαι;Ή θα φύγω μεθυσμένος κι άσε τις νουθεσίες, ή δεν θα φύγω καθόλου και ανάλαβέ με. Χρειαζόμαστε μοντέλα! Γελούσαμε πολύ. Κι ύστερα αυτές οι θάλασσες...
Πλακώνας Κωνσταντίνος

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 30.11.2010
21:35
Ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών (10)
» Sheep Blogging...

Εσύ!

Εσένα που αγάπησα.

Κοίτα άμα πιεις κι όπως πάντα μεθύσεις

μην πεις ποτέ πως μ' αγάπησες

Δε θ' άφηνες να γίνω πλατανόφυλλο

σε ξεροπόταμους να πλέω...

Κ.Γ.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 29.11.2010
23:33
Τα πράγματα που δεν έκανες
» Sheep Blogging...

"Θυμάσαι τη μέρα που δανείστηκα το καινούριο σου αυτοκίνητο και το τρακάρισα;Νόμισα πως θα με σκότωνες, μα δεν το έκανες.Και θυμάσαι τη φορά που επέμενα να πάμε στη θάλασσα κι εσύ έλεγες ότι θα βρέξει, και έβρεξε;Νόμιζα πως θα μου ‘λεγες, «Στο ‘χα πει». Μα δεν το έκανες.Θυμάσαι τη φορά που φλερτάρισα με όλους τους άντρες για να σε κάνω να ζηλέψεις, και συ ζήλεψες;Νόμιζα πως θα με παρατούσες, μα δεν το έκανες.Θυμάσαι τη φορά που λέρωσα την ταπετσαρία του αυτοκινήτου σου με κρέμα φράουλα;Νόμιζα πως θα με χτυπούσες, μα δεν το έκανες.Και θυμάσαι τη φορά που ξέχασα να σου πω πως ο χορός ήταν επίσημος κι ήρθες με το μπλουτζίν;Νόμιζα πως θα ‘φευγες μα δεν το ‘κανες. Ναι, υπάρχουν χιλιάδες πράγματα που δεν τα έκανες.Αλλά με δέχτηκες και μ’ αγάπησες και με προστάτεψες.Υπάρχουν χιλιάδες πράγματα που ήθελα να σου ανταποδώσω όταν θα γύριζες από το Βιετνάμ.Αλλά δε γύρισες."
από το βιβλίο του Λεό Μπουσκάλια "Να ζεις, ν' αγαπάς και να μαθαίνεις"

αγαπημένη μου σ' ευχαριστώ.

Περισσότερα... »
16:46
Σαν ξημέρωμα
» Sheep Blogging...

Ποτέ ξανά μόνος δεν ένιωσα με τόσους ανθρώπους γύρω.

Δίνω ραντεβού με τη μοναξιά καθημερινώς.

Ίσως μονάχα κάποια γλυκά απογεύματα του φθινοπώρου να με επισκέπτονται οι αναμνήσεις.

Άσχημες, όμορφες, δεν με νοιάζει. Είναι μέρος του παιχνιδιού. Λέει.

Όχι, όχι, δεν θα ΄πρεπε να ταν σαν παιχνίδι. Θα 'πρεπε να ταν σαν ξημέρωμα.

Πλακώνας Κωνσταντίνος

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 27.11.2010
15:08
It's all about sharing
» Sheep Blogging...

It’s all about sharing; stories, hopes, dreams, ambitions. Creating true, strong bonds. Bounted in love. Become spechless when it’s time to express what your soul feels. Fear not! That’s the best part of it. Don’t be scared of giving yourself, even when you’re not sure if you’ ll take back a thing. The most attractive people are the ones who give, these people shine of giving. Find someone who can live and breathe for. During the journey you might get tired, but you owe to keep travelling. Have eyes wide-open so you can spot and choose. Sometimes, you don’t meet the chances, the chances meet you so wrap them up.
republished from Lionel Sheeperd

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 19.11.2010
15:51
Βρέχει φωτιά στη στράτα μου
» Sheep Blogging...

Βροχή. Αυτή μόνο καθαρίζει τα πάντα. Αφήνει το ξεφτισμένο glamour σιτεμένων κυριών να φανεί. Τη θλίψη που κυριαρχεί στα πολυσύχναστα σοκάκια μεγάλων πόλεων. Δυο-τρεις σταγόνες κι όλα αλλάζουν. Στην πραγματικότητα όλοι φοβούνται τη βροχή. Άκου με, χωρίς να θες σε ξάπλωσε γυμνή. Τα δάκρυα αυτά των συννέφων πλημμυρίζουν με ανασφάλεια κάθε σίγουρο, δυναμικό κορμί. Το make-up σου δεν καλύπτει την ανασφάλειά σου μωρό μου!

Πλακώνας Κωνσταντίνος

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 17.11.2010
17:02
Εδώ Πολυτεχνείο...
» Sheep Blogging...
- Αρχές Νοέμβρη:Το μνημόσυνο για το Γιώργο Παπανδρέου μετατρέπεται σε μεγάλη διαδήλωση ενάντια στη Χούντα που λήγει με ξυλοδαρμούς και συλλήψεις.
- 14 Νοεμβρη:Οι φοιτητές του πολυτεχνείου προχωρούν σε κατάληψη.Μαζί τους δεν χάνουν την ευκαιρία να ενσωματωθούν φοιτητές της νομικής,εργαζόμενοι,καθως και ο αγωνιστής Νίκος Ξυλούρης.Οι φοιτητές δημιουργούν ενα ραδιοφωνικό πομπό εκπέμποντας αντι-δικτατορικά συνθήματα.Στο πλευρό τους έχουν ραδιοπειρατές που τους βοηθούν να μεταδώσουν το σήμα σε όλη την Αθήνα.
- 16 Νοέμβρη:Ο συγκεντρωμένος λαός γύρω απο το πολυτεχνείο ξεπερνά τους 100.000 και αυξάνονται διαρκώς.Αργά το απόγευμα ο Παπαδόπουλος δίνει εντολή στην αστυνομία να εισβάλει.Πέφτουν δακρυγόνα αλλα και σφαίρες χτυπούν θανάσιμα άοπλους πολίτες και φοιτητές.Εργάτες και οικοδόμοι στρέφονται εναντίον της αστυνομία με ότι βρουν μπροστά τους και ανατρέπουν οχήματα καθώς δημιουργούν οδοφράγματα.
- 17 Νοέμρη(Ξημερώματα):Τανκς κυκλοφορούν στους δρόμους της Αθήνας και γερανοφόρα οχηματα ανατρέποντας τα εμπόδια.Τα μεγάφωνα και ο ραδιοφωνικός σταθμός του πολυτεχνείου απευθύνουν αμεγνωσμένες εκκλήσεις: "Αδέρφια μας στρατιώτες!Αδέρφια μας στρατιώτες!Πως είναι δυνατόν να πυροβολήσετε τα αδέρφια σας;Πως είναι δυνατόν να χυθεί ελληνικό αίμα;Αφού όλοι πιστεύουμε στη λευτεριά!Εγώ πρώτος αρχίζω τον Εθνικό Ύμνο,το εθνικό σύμβολο της ελυθερίας: Σε γνωρίζω απο την κόψη του σπαθιού την τρομερή,σε γνωρίζω απο την όψη που με βια μετράει τη γη.Απ'τα κόκκαλα βγαλμένη τω Ελλήνων τα ιερά,και σαν πρώτα ανδριωμένη, χαίρε, ω χαίρε ελευθεριά! Ελληνικέ λαέ πρέπει να μάθεις,πρεπει να μάθεις οτι αυτή τη στιγμή αγωνίζονται τα παιδιά σου!Όλος ο ελληνικός λαός,και προπαντός ο λαός της Αθήνας, βρίσκεται στους δρόμους,μπροστά στα τανκς!Εδώ πολυτεχνείο!Εδώ πολυτεχνείο!
- (3 το ξημέρωμα): Παρά την έκκληση των φοιτητών για διαπραγματέυσεις,ο δικτάτωρ αρνείται και ετοιμάζει επίδειξη δύναμης.Εισβάλουν τανκς στο πολυτεχνείο ισοπεδόνοντας κάθε εμπόδιο και σκοτώνοντας χιλιάδες πολίτες.Το μήνυμα όμως έχει περάσει....
Γράφω αυτό το άρθο γιατι πρέπει όλοι να νιώθουμε περήφανοι γι'αυτά τα παιδία που έδωσαν τις ζωές τους στο όνομα της δημοκρατία.Καλό θα ήταν για όλους μας να θυμόμαστε και όχι να γιορτάζουμε την 17 Νοέμβρη ως μια αργία όπως όλες οι άλλες...

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 14.11.2010
08:01
Για απόψε το όνειρό μου είσαι εσύ
» Sheep Blogging...

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica}span.s1 {letter-spacing: 0.0px} Όλα δείχνουν πως είναι παιχνίδι. Υπάρχει νικητής και χαμένος. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν και πάλι το λιμάνι και μια χούφτα κουβέντες. Δεν ξέρω αν τα κατάφερα τελικά, τι σημασία έχει. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι όντως πρόκειται για μια ιστορία αγάπης. Μόνο που...μόνο που δεν μπορώ να καταλάβω-ακόμα-αν είμαστε στο δεύτερο ή τρίτο μέρος της, γιατί το πρώτο πραγματοποιήθηκε καιρό τώρα. Κάθε ιστορία αγάπης έχει τρία μέρη. Πρώτο μέρος: Είσαι για ‘μένα το παν. Δεύτερο μέρος: Γίνε για ‘μένα το παν. Τρίτο μέρος: Πάλι εσύ είσαι; Τώρα ναι, τώρα φοβάμαι στ’ αλήθεια μήπως και νυχτώσεις...

Πλακώνας Κωνσταντίνος

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 13.11.2010
12:09
Αθηνά Ανδρεάδη - next big thing
» Sheep Blogging...

το παρόν αποτελεί συνέντευξη από την μηνιαία free press εφημερίδα fititis.gr
p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica}p.p2 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px}span.s1 {letter-spacing: 0.0px}
Μου ήταν τελικώς πάρα πολύ δύσκολο να φύγω από την Ελλάδα στα δεκαοκτώ-παρ’ ότι πίστευα πως θα ήταν κάτι εύκολο, καθώς είμαι άνθρωπος της αλλαγής-πάντα όμως είχα μια περιέργεια να ταξιδέψω, να ανοίξω τους ορίζοντές μου, να επιστρέψω στον τόπο που γεννήθηκα ώστε να δω τί είχε να μου αποκαλύψει. Νιώθω ευτυχισμένη όταν είμαι “ανάμεσα” και στις δύο χώρες, όταν μένω για πολύ καιρό στη μία από τις δύο νιώθω μισή.

Προσωπικά είμαι fan του αναλογικού ήχου γι’ αυτό άλλωστε τον τελευταίο μου δίσκο τον ηχογραφήσαμε με παλιά vintage μηχανήματα, μικρόφωνα, ήταν μια οργανική-αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτόν τον όρο-διαδικασία. Από την άλλη, στο mastering χρησιμοποιήσαμε την τελευταία λέξη της τεχνολογίας έτσι ώστε να βγει ένα πολύ καλής ποιότητας album με vintage αισθητική.

Όταν γράφω μουσική είναι σαν να διαλογίζομαι, κάτι σαν μια μικρή τελετουργία. Πρέπει να αδειάσω τον εαυτό μου, να μην σκέφτομαι απολύτως τίποτα και να αφήσω το ένστικτο να με οδηγήσει. Μόνο έτσι πιστεύω πως βγαίνει κάτι αυθεντικό, περισσότερο δημιουργικό που δεν υπακούει σε κανόνες.

Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας. Αυτό το παρατηρώ όταν γράφω μουσική. Όσο κι αν πονάει, όσο δύσκολο κι αν είναι, καμιά φορά πρέπει να παραδέχεσαι κάποια πράγματα, να τα αποδέχεσαι. Στη μουσική συγκεκριμένα, εάν μπορέσεις και το κάνεις αυτό, βρίσκεις ανθρώπους οι οποίοι ίσως να έχουν περάσει παρόμοιες καταστάσεις με εσένα, λυτρώνεσαι και λυτρώνεις. Είναι μαγικό!

Η ζωή με κάποιο-μάλλον-μαγικό τρόπο μας οδηγεί μερικές φορές σε κάποιες καταστάσεις, σαν να είναι γραφτό. Υπάρχουν όμως και πράγματα τα οποία είναι στο χέρι μας να τα αρπάξουμε, να δημιουργήσουμε μόνοι μας την τύχη μας. Το ιδανικό είναι ο τέλειος συνδυασμός και των δύο.

Το γράψιμο είναι ανάγκη για εμένα, τόσο σημαντική όσο το να τρέφομαι και να αναπνέω, καμιά φορά βέβαια λειτουργεί και ως ένα είδος ψυχοθεραπείας. Δεν ξέρω αν υπάρχει αυτό που λέμε έμπνευση, εμένα μου βγαίνει αυθόρμητα. Όλοι μας έχουμε την ανάγκη να εκφραστούμε, ο καθένας μας γεννιέται με διαφορετικές καλλιτεχνικές τάσεις, αυτή είναι μάλιστα και η ομορφιά της ζωής, η ποικιλομορφία. Η Ελλάδα με κάνει να θέλω να γράψω ακόμα περισσότερο. Όποτε βρίσκομαι εκεί, η φύση, το κλίμα, η θάλλασα, οι άνθρωποι με ωθούν.

Η πορεία μου στο χώρο της βρετανικής μουσικής άρχισε με πολύ μικρά, δειλά βήματα. Δεν ήταν κάτι που είχα βάλει σκοπό να επιδιώξω, προέκυψε από μόνο του όσο ονειρικό και να ακούγεται αυτό. Δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες συγκυρίες και έτσι αποφάσισα να το δω πιο επαγγελματικά στο Λονδίνο, όπου εδώ γίνονται τα πάντα. Συναυλίες, φεστιβάλ, εκθέσεις, κονσέρτα. Ξαφνιάστηκα με όμορφο τρόπο όταν σημαντικοί εκπρόσωποι του διεθνή Τύπου έγραψαν θετικές κριτικές για εμένα, ήταν κάτι που δεν σκεφτόμουν καν!

Ευτυχία είναι: να μπορέσει κανείς να καταλάβει τον εαυτό του, να τον αγαπήσει και έπειτα να αγαπήσει και όλο τον κόσμο.

Επιτυχία είναι: η βέλτιστη επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, όχι μόνο μέσω της μουσικής, σε καθημερινό επίπεδο.

Υπάρχουν χιλιάδες τρόποι να ανακαλύψεις την αλήθεια, όπως υπάρχουν χιλιάδες χρώματα ματιών, χιλιάδες λουλούδια. Ένα απ’ αυτούς είναι και η πίστη. Η πίστη δεν έχει συγκεκριμένο τρόπο για να την αποκτήσεις. Προσωπικά πιστεύω στον Θεό, με έναν πιο δικό μου τρόπο.
http://www.athenaandreadis.com

Περισσότερα... »
07:08
Άτιτλο
» Sheep Blogging...

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica}span.s1 {letter-spacing: 0.0px} Βράδυ. Σχεδόν δύο το ξημέρωμα. Γκόθαμ Σίτυ...ή κάποια που της μοιάζει. Ψήσου να φύγουμε ταξίδι. Τζαζ. Χωρίς λεφτά, να πάμε στο βουνό. Λευκά κρασιά και σαγκριές. Ψήσου. Θα διαβάζουμε ποίηση, να τη ζήσουμε αποκλείεται. Παπαρούνες. Ψήσου. Μοιάζουμε όλο και πιο πολύ(;) Φοβάσαι; Εκθέματα και δήθεν μποέμ καλλιτέχνες. Ανησυχώ. Rock ‘n’ roll. Εδώ επισκευάζονται ξεχαρβαλωμένες καρδιές. Έτσι έγραφε σ’εκείνο το ερειπωμένο κτίριο. Ή μήπως έτσι ήθελα να δω; Αγγελάκας. Ψήσου. Θα αφήσουμε μακριά μαλλιά και γένια. Τερζής. Θα φτιάξουμε τη δικιά μας ταινία. Ψήσου. Θα τη ζούμε κι όλας. Ντρέπεσαι; Βερολίνο. Ψήσου. Έρωτας. Πολύ(ς). 10 μήνες κοντά. Δεν μετανιώνω. Βαρέθηκα. Σήκω να φύγουμε σου λέω. Μια σαγκριά ακόμα. Θα κάνουνε τράκες τσιγάρα και θα παίζουμε μπάλα στα γρασίδια. Θα λέμε ιστορίες. Ψήσου. Σταφύλια και κεφτεδάκια. Ψήσ’τα! Ποιος νικάει; Δεν θα έπρεπε να ταν έτσι. Fight Club. Θα κατηφορίζουμε τις θάλασσες παρέα. Ψήσου. Urban Θεσσαλονίκη. Θα είναι μέρος του σχεδίου. Πλαν. Έλα να μπούμε στο πλοίο πριν αρχίσει η φωτιά στο λιμάνι. Ψήθηκες; Ποιος να το πίστευε!

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 03.11.2010
22:27
Parov Stelar Interview @SheepBlogging
» Sheep Blogging...

Parov Stelar Interview @sheepblogging.gr from Konstantinos Plakonas on Vimeo.

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 22.10.2010
13:36
Stand-Up-Plak Comedy
» Sheep Blogging...

Θα είναι σκληρό. Θα πονέσεις όπως δεν έχεις ξαναπονέσει ποτέ.Αν ζεις στα όρια και ο κίνδυνος είναι μέρος της ζωής σου τότε σε προσκαλούμε σε ένα απογεμα-"σουαρέ" (δηλαδή καταλάβατε) stand up comedy με τον Κωνσταντίνο Πλακώνα στο fititis cafe (πρώην playroom) στην Πλατεία Ναυαρίνου. Guest: Γεωργία Κοροβέση.

P.s. Αν είσαι γυναίκα, όμορφη, ελεύθερη και κατά προτίμηση μελαχρινή, μίλησέ μου στο profile μου στο facebook.

Ειλικρινά δικός σας λατρεμένοι μου.
Κ.

το event στο facebook εδώ

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 03.10.2010
23:51
b. talks to f
» Sheep Blogging...

το παρόν αποτελεί συνέντευξη από την μηνιαία free press εφημερίδα fititis.gr
Συνάντησα τον b. online, αυτός κάπου μεταξύ Αθήνας, Ρίο Ντε Τζανέιρο και Τόκιο, εγώ απλά στο αεροδρόμιο των Χανίων περιμένοντας την πτήση για Θεσσαλονίκη. Όταν βλέπεις τέτοιους ανθρώπους, με τέτοια προσωπικότητα-γιατί τυγχάνει να τον έχω μελετήσει πολύ-τότε ναι, μπορείς να είσαι σίγουρος πως υπάρχει μέλλον για την Ελλάδα.

Πλακώνας Κωνσταντίνος: Επιλέγεις τα μέρη που θα δημιουργήσεις ή σε επιλέγουν αυτά; προτιμάς κάποια με συγκεκριμένες προδιαγραφές;

b: Και τα δύο! Συνήθως ψάχνω να βρώ τον τοίχο που θα με εμπνεύσει, αλλά γενικά προτιμώ παλιόυς ερειπωμένους τοίχους.

Κ: Πώς άρχισες να ασχολείσαι με το graffity και πότε άρχισε να αναπτύσσεται στην Ελλάδα;

b: Γύρω στο 1996 άρχισα να παρατηρώ τους τοίχους όπου κυριαρχούσαν υπογραφές, συνθήματα, πολιτικά και ποδοσφαιρικά, και ήθελα να κάνω κάτι πιο δημιουργικό από αυτό, έτσι πήρα τις πρώτες μπογιές και ξεκίνησα.
Κ: Κατά πόσο είσαι ελεύθερος να δημιουργήσεις στην Ελλάδα και ποιες είναι οι διαφορές με το εξωτερικό;

b: Στην Ελλάδα είμαι αρκετά ελεύθερος να ζωγραφίζω στο δρόμο, είναι σχετικά αποδεκτό πια. Οι διαφορές με χώρες του εξωτερικού είναι πως σε μεγάλες πόλεις όπως Λονδίνο ή Βερολίνο, υπάρχει μεγάλη αστυνόμευση, κάμερες παρακολούθησης και λοιπά, οπότε γίνεται αρκετά δύσκολο να κάνεις γκράφιτι ελεύθερα. Παρ’ όλ’ αυτά, πάντα βρίσκω κάποιο τρόπο να “χώσω” κάτι μικρό.

Κ: Υπήρξε ποτέ κάποιο περιστατικό με τις αρχές είχες ποτέ μπλεξίματα; κι αν ναι πώς σε αντιμετώπισαν;

b: Παλαιότερα είχα μερικά μικρομπλεξίματα, βέβαια εξαρτάται και από το μέρος στο οποίο ζωγραφίζεις. Όπως προανέφερα εγώ προτιμώ ερειπωμένους τοίχους, μεσοτοιχίες, άδεια οικόπεδα κι έτσι δεν αντιμετωπίζω κανένα πρόβλημα με τις αρχές.

Κ: Θα μιλήσω λίγο παιδιάστικα: είναι κακό να ζωγραφίζουμε στους τοίχους;

b: Το γκράφιτι δεν είναι σαν να πετάς πέτρες, δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται. Μπορεί να είναι δημιουργικό, χρήσιμο για τους ανθρώπους και την πόλη, να περνά μηνύματα, ιδέες αλλά και αξίες.
Κ: Μίλησέ μου για την εμπειρία στου στη Βραζιλία, για ποιο λόγο πήγες και πώς σε αντιμετώπιζε ο κόσμος;

b: Ζωγράφισα σε φαβέλες του Ρίο Ντε Τζανέιρο, ήταν μια απίστευτη εμπειρία. Γενικότερα, οι περιοχές που διαλέγω να ζωγραφίσω είναι περιοχές με ένταση, προβλήματα, περιοχές ξεχασμένες από όλους. Ο κόσμος εκεί ήταν πάρα πολύ φιλικός και ζεστός, ένιωθα σαν να μπαίνω σε κάποιο χωριό. Γινόταν κάτι σαν πανηγύρι την ώρα που ζωγράφιζα. Μαζευόταν περίπου 40 πιτσιρίκια, έπαιρναν τα πινέλα και τις μπογιές και έκαναν και αυτά τις ζωγραφιές τους στους τοίχους των ίδιων τους των σπιτιών.

Κ: Πώς σου φαίνεται η ρυμοτομία της Θεσσαλονίκης; Έχεις να κάνεις καμιά πρόταση που θα βελτιώσει την πόλη;

b:Η Θεσσαλονίκη είναι από τις αγαπημένες μου πόλεις σε όλο τον κόσμο και η ρυμοτομία της είναι ένα στοιχείο που ξεχωρίζω. Αν και αρχιτέκτονας, έχω κάποιες προτάσεις η αγάπη μου όμως για αυτήν δεν μ’αφήνει να τις δημοσιοποιήσω, μου αρέσει όπως είναι.

Κ: Τί σε έκανε να ασχοληθείς με την αρχιτεκτονική το 2000 ξέροντας πόσο μεγάλος κορεσμός υπάρχει σε αυτό το επάγγελμα;

b: Η αρχιτεκτονική εκπαίδευση ήταν ένα απερίγραπτο άνοιγμα σε πολλά δημιουργικά επίπεδα και το επάγγελμα του αρχιτέκτονα μπορεί να προσφέρει πολλές επεκτάσεις στην εποχή μας εφόσον μπορεί να συνυπάρχει μέσα στην τέχνη την τεχνολογία, αλλά και την επιστήμη.

Κ: Φοβόσουν όταν ζωγράφιζες παράνομα στην Ιαπωνία; Το απαγορευμένο τελικά είναι πιο απολαυστικό;

b: Στην Ιαπωνία ήταν σχετικά αδύνατο να βρω ένα μέρος να ζωγραφίσω. Μετά από πολύ ψάξιμο, ζωγράφισα σε ένα εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο που αργότερα έμαθα πως ελέγχεται από την τοπική μαφία, την yakuza, όπως και όλη η περιοχή εκεί, οφείλω να ομολογήσω πως ήταν κάπως τρομακτικά!

Κ: Πως αισθάνεσαι όταν βλέπεις στο δρόμο κάποια δημιουργία σου και είναι είτε φθαρμένη είτε γκρεμισμένη είτε παραλλαγμένη από κάποιο graffity;

b: Μου αρέσει να βλέπω τα γκραφιτι μου να παλιώνουν μέσα στην πόλη. Το γκραφιτι είναι κάτι εφήμερο οπότε όλοι ξέρουν πως αύριο μπορεί να μην υπάρχει πια.
more infos: www.thisismybworld.com
Πλακώνας Κωνσταντίνος

Περισσότερα... »
Θεσσαλονίκη, 16.09.2010
18:44
Roxanne
» Sheep Blogging...

Αυτά είναι τρία πανέμορφα παιδιά-δυο μικρά και ένα μεγάλο-που συνάντησα στο λεωφορείο μια δροσερή Πέμπτη. Δυο ζευγάρια καταγάλανα μάτια και άλλο ένα ζευγάρι κουρασμένα, συνοδευόμενα με ένα άγρια όμορφο tattoo στην πλάτη της μεγαλύτερης, ήταν αρκετά για να με κεντρίσουν. Είχαν παράξενες και απρόσμενες σχέσεις μεταξύ τους. Το μεγάλο κορίτσι με τα αγορέ μαλλιά και το φθαρμένο-σχεδόν σχισμένο-τζιν ήταν η μαμά των δύο μικρότερων ή τουλάχιστον έπρεπε να την κάνει.

    “Δύσκολη δουλειά να μεγαλώνεις και συ μαζί με τα παιδιά. Καμιά φορά δεν ξέρω αν κερδίζω εγώ πιο πολλά η αυτά, πάντως σίγουρα κανείς δεν χάνει. ” Ο μπαμπάς τους; “Κάπου μεταξύ τρέλας, σχιζοφρένειας και πρέζας.”

    Ο μικρός, ξανθός don juan προσπαθούσε-επιτυχημένα τελικώς-να φλερτάρει με το κοριτσάκι που καθόταν μια θέση μπροστά του.
-Σ’αρέσει;
-Ναι, αλλά εγώ αγαπάω άλλη.
-Ποια;
-Τη Νεφέλη, την ξέρεις; Έχει πράσινα μάτια και ξανθά μαλλιά αλλά είναι σπαστικό.
-Πώς...τη Νεφέλη δεν ξέρω;
-Εσύ ποια αγαπάς;
-Δυστυχώς καμία.
-Ε δεν γίνεται αυτό, όλοι αγαπάνε κάποια.
-Η μικρή δίπλα είναι αδερφή σου; (αλλάζω αμήχανα θέμα)
-Ναι, Αφροδίτη τη λένε. Δεν βλέπει πολύ καλά απ’ το ένα μάτι της, το αριστερό, αλλά την αγαπάω ως τον ουρανό, κι ας μαλώνουμε.
-Την προσέχεις;
-Ε ναι ρε!
-Πώς σε λένε;
-Μάρκο, σαν τον μπαμπά μου, εσένα;
-Κωνσταντίνο.
(Χειραψία)

    Κοιτάω το μεγάλο κορίτσι. “Γιατί ρωτάς τόσα πολλά, δημοσιογράφος είσαι;” “Όχι προς Θεού, απλά κάτι παθαίνω τελευταία με τα παιδάκια”, απαντάω. Μου χαμογελά διστακτικά. Καθώς βγάζει το πορτοφόλι της, της πέφτει ένα χαρτάκι. Της το σηκώνω και ευγενικά της το δίνω αλλά προλαβαίνω να το κοιτάξω κλεφτά. “Παυλίδης...ήσουν;” της αποκρίνομαι. “Και εμείς ήμασταν” την προλαβαίνουν ο Μάρκος και η Αφροδίτη. “Μάζευα λεφτά δυο βδομάδες για να πάμε. Τον Παυλίδη μου τον κόλλησε ο Μάρκος.” και με κοίταξε πρώτη φορά κατευθείαν στα μάτια.
-Πώς μοιράζεσαι τόσα με έναν άγνωστο;
-Έτσι κι αλλιώς όλοι άγνωστοι είμαστε, κανένας δεν θα μπορέσει να μάθει τον άλλο πραγματικά.
-Δεν φοβάσαι;κι αν είμαι κανας κουτσομπόλης και αρχίζω και διαδίδω αυτήν την ιστορία στη γειτονιά σου διαστρεβλώνοντας την;
-Οι ιστορίες είναι για να μοιράζονται, για να ταξιδεύουν, μου λέει και μου χαμογελά, διάπλατα αυτή τη φορά.
Πολλές συμπτώσεις, σκέφτομαι.
-Εδώ κατεβαίνουμε, χάρηκα, γεια.
-Εγώ να δεις, καλημέρα. Γεια σου Μάρκο, γεια σου Αφροδίτη!

Η ζωή οφείλει να είναι κάτι παραπάνω από αριθμούς, καλοταϊσμένα στομάχια και φόβο. Η ζωή πρέπει να ξαναγίνει άγριες, φινετσάτες, ρομαντικές, αληθινές ιστορίες. Do not study history, make it!

Πλακώνας Κωνσταντίνος

Περισσότερα... »

← Scary Greeks SPEAK Ξένες &Ga... →

Last Update: 05.02.2012 04:56:00	To ThessalonikiBlogs.gr είναι συναθροιστής των τοπικών blogs. Όλα τα κείμενα που αναδημοσιεύονται εδώ ανήκουν στους συγγραφείς και δεν εκφράζουν απαραίτητα τους διαχειριστές του ThessalonikiBlogs.gr. Αν κάποιο άρθρο σας θίγει με οποιονδήποτε τρόπο, παρακαλώ ειδοποιήστε μας ώστε να το αφαιρέσουμε αμέσως.
	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Διαφημιστείτε εδώ!	Επισκεφθείτε επίσης Pass Free Internet Hotel Philoxenia Κeramoti Data Recovery 24 Βάλτε το link σας εδώ!

Thessaloniki Blogs » Sheep Blogging...

Feeds

Sheep Blogging... (25)